ظرفیت حقوقی خصوصیسازی رادیو و تلویزیون در جمهوری اسلامی | ||
| فصلنامه مطالعات حقوق عمومی دانشگاه تهران | ||
| دوره 51، شماره 4، زمستان 1400، صفحه 1623-1643 اصل مقاله (649.83 K) | ||
| نوع مقاله: علمی-پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jplsq.2020.298608.2345 | ||
| نویسندگان | ||
| مهدی خرم دل1؛ کوروش استوارسنگری* 2 | ||
| 1دانشجوی دکتری حقوق عمومی، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران | ||
| 2استادیار حقوق عمومی، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران | ||
| چکیده | ||
| طبق اصول 44 و 175 قانون اساسی و رویکرد قوانین موضوعۀ مجلس، پخش برنامههای رادیو و تلویزیون ایران در انحصار کامل سازمان صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران است. در این مقاله امکان خصوصیسازی رادیو و تلویزیون بررسی میشود. عمدهترین موانع محقق نشدن فرایند خصوصیسازی در این بخش تفسیر شورای نگهبان از اصول 44 و 175 قانون اساسی و همچنین قوانینی مانند قانون اساسنامۀ سازمان صداوسیما و مصوبات شورای عالی انقلاب فرهنگی است. در عین حال نویسندگان با بررسی اصول پیشگفته و تحلیل تفسیر شورای نگهبان، معتقدند امکان خصوصی شدن رادیو و تلویزیون در قانون اساسی و سایر قوانین عادی و یا حداقل رفع انحصار از صداوسیما در این خصوص وجود دارد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| انحصار دولتی؛ تفسیر قانون اساسی؛ خصوصیسازی؛ صداوسیما؛ قوانین عادی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,089 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 724 |
||