تاریخ اجتماعی کفش و حرفه کفاشی در جهان سنتی اسلام | ||
| پژوهشنامه تاریخ تمدن اسلامی | ||
| دوره 54، شماره 1، شهریور 1400، صفحه 99-115 اصل مقاله (258.08 K) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jhic.2019.283226.654017 | ||
| نویسنده | ||
| نگار ذیلابی* | ||
| استادیار گروه تاریخ و تمدن ملل اسلامی دانشگاه شهید بهشتی | ||
| چکیده | ||
| پوشیدن کفش (=پایافزار) برای محافظت پا و سهولت در حرکت، از ایام کهن در ایران و بینالنهرین و تمدنهای پیرامون، عمدتا در میان جوامع شهرنشین رایج بوده و حرفه کفاشی هم جزو یکی از مشاغل اصلی و پررونق شمرده می شده است. در این مقاله با بررسی طیف وسیعی از منابع تاریخی، ادبی و اجتماعی، انواع کفشها و نیز الگوی شغل کفاشی در ساختار و بافتار جهان سنتی اسلامی با رهیافت توصیف غلیظ (توصیف پرجزئیات)[1]، بازجسته و استخراج شده است. استخراج الگوی عمومی شغل کفاشی با پژوهش ابعاد پدیداری کفش و کفاشی از جمله تنوع واژگان، ابزارها و ادوات کار، فضای حرفهای (کارگاه کفاشی)، اخلاق حرفهای، نظارت و احتساب کفاشان و درآمدهای اصلی و فرعی و پایگاه شغلی و جایگاه اجتماعی آنها صورت گرفته است. بر خلاف تصور، کفاشان با وجود تنوع در تولیدات و نیاز همة گروههای جامعه به محصولاتشان، جزو اصناف پردرآمد نبودهاند و اعضای این صنف را در جهان اسلام اغلب گروههای فرودستتر اجتماعی تشکیل میدادهاند. [1]. Thick description | ||
| کلیدواژهها | ||
| کفش؛ کفاش؛ کارگاه کفاشی؛ مشاغل؛ اصناف | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,399 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 764 |
||