توقیف کشتی؛ ابزاری برای حفاظت از محیطزیست دریایی | ||
| فصلنامه مطالعات حقوق عمومی دانشگاه تهران | ||
| دوره 51، شماره 4، زمستان 1400، صفحه 1535-1551 اصل مقاله (640.14 K) | ||
| نوع مقاله: علمی-پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jplsq.2020.286503.2106 | ||
| نویسندگان | ||
| مصطفی تقیزاده انصاری1؛ فائزه زواره طباطبایی* 2 | ||
| 1استادیار گروه حقوق عمومی دانشکدۀ علوم انسانی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال واحد تهران شمال، تهران، ایران | ||
| 2دانشجوی دکتری حقوق بینالملل دانشکدۀ علوم انسانی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| پیشگیری و جبران خسارت دو هدف عمدۀ مورد توجه کنوانسیونهای بینالمللی مربوط به آلودگی دریایی است. میزان موفقیت نظام حقوق بینالملل در مقابله با آلودگی دریایی، تا حد زیادی به ضمانت اجراهای مقرر در این نظام بستگی دارد. با توجه به اینکه آلودگی دریایی ممکن است ناشی از خشکی، کشتی یا منابع دیگر باشد، این مقاله با روش توصیفی-تحلیلی به بررسی توقیف کشتی، بهعنوان یک ضمانت اجرای کاربردی در آلودگیهای ناشی از کشتیرانی پرداخته است. بهنظر میرسد معاهدات بینالمللی شرایطی را فراهم آوردهاند که میتوان از توقیف کشتی بهعنوان ابزاری کارامد هم در پیشگیری از آلودگی دریایی و هم جبران خسارت ناشی از آن بهره برد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| آلودگی دریایی؛ پیشگیری؛ توقیف کشتی؛ جبران خسارت | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,150 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 834 |
||