سازمان رهبر، مدل متناسب مدیریت شهری یکپارچه در ایران | ||
| نشریه هنرهای زیبا: معماری و شهرسازی | ||
| دوره 25، شماره 4، زمستان 1399، صفحه 17-30 اصل مقاله (619.34 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jfaup.2021.326244.672648 | ||
| نویسندگان | ||
| ایرج اسدی1؛ ناصر برک پور* 2 | ||
| 1استادیار شهرسازی دانشکده هنر و معماری دانشگاه مازندران | ||
| 2استاد گروه شهرسازی، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر، تهران. | ||
| چکیده | ||
| موضوع و هدف اصلی این مقاله، بررسی ساختارهای هماهنگی و یکپارچگی بینسازمانی و ارزیابی کلی ساختارهای متناسب برای تحقق یکپارچگی در مدیریت شهرهای کشور است. این ارزیابی با طرح ویژگیهای چندین ساختار و تشریح تناسب هر کدام با زمینه مدیریت شهری موجود کشور صورت گرفته است. در این مقاله ادعا میشود ساختار یا مدل سازمان رهبر[i]، مدل متناسبی برای گذار به مدیریت شهری یکپارچه در کشور است. بر پایه این ساختار، شوراها و شهرداریها باید نقش هدایتکننده و هماهنگکننده کلیه کنشگران توسعه شهری (اعم از دولتی، خصوصی و عمومی) و کلیه فرایندها (اعم از برنامهریزی، تامین زیرساختها و ارائه خدمات) را در اداره امور و توسعه شهر برعهده گیرند. نتایج این بررسی نشان میدهد نهاد مدیریت شهری در ایران، به دلایل متعدد از جمله چندکارکردی بودن، مکانمبنا بودن، انتخابی بودن و نظایر این ها بیش از سایر نهادهای عمومی و دولتی واجد بیشترین صلاحیت برای به عهده گرفتن نقش سازمان رهبر در هماهنگی منابع و نهادهای مختلف شهر است. بر عهده گرفتن چنین رسالتی برای تحقق هماهنگی بیشتر در اداره شهرها حتی بدون واگذاری وظایف بیشتر به آنها، که همیشه با مقاومت سازمانهای خدماتی بخشی دولتی مواجه بوده است، ممکن و عملی است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| یکپارچگی؛ مدیریت شهری یکپارچه؛ سازمان رهبر؛ شورای شهر؛ شهرداری | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,361 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,369 |
||