تحلیل شاخصهای شهر دوستدار کودک در کلانشهر اهواز | ||
| پژوهشهای جغرافیای برنامهریزی شهری | ||
| مقاله 4، دوره 10، شماره 3، پاییز 1401، صفحه 63-84 اصل مقاله (2.08 M) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی - کاربردی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jurbangeo.2022.339123.1662 | ||
| نویسندگان | ||
| معصومه احمدوند؛ زهرا سلطانی* ؛ مجید گودرزی | ||
| گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران | ||
| چکیده | ||
| فضاهای عمومی از قبیل معابر، پارکها و زمینهای بازی، عرصهای برای اجتماعی شدن کودکان محسوب میشود. آمادهسازی فضای شهر برای کودکان هم مسئولیتهای اجتماعی آنان را برای زندگی شهری بالابرده و هم باعث میشود که آنان در آینده بیشتر به محیط و فضاهای شهری احترام بگذارند و در حفظ و نگهداری آن بکوشند. به همین منظور پژوهش حاضر باهدف تحلیل شاخصهای شهر دوستدار کودک در کلانشهر اهواز تدوینشده است. به لحاظ هدف، این پژوهش در زمره تحقیقات کاربردی– نظری و به لحاظ ماهیت و روش، در زمره تحقیقات توصیفی– تحلیلی است. نتایج شاخصهای برازش مدل تحلیل عاملی مرتبه اول حاکی از تأیید تمامی شاخصهای (ایمنی و سهولت تردد کودکان؛ امنیت کودکان؛ فضای شهربازی کودکان؛ دسترسی به خدمات، آموزش و فرهنگ؛ و شهر دوستدار کودک) میباشد. همچنین طبق نتایج بهدستآمده از معادلات ساختاری میتوان گفت که ضریب مسیر بین ایمنی و سهولت تردد کودکان؛ امنیت کودکان؛ فضای شهربازی کودکان؛ دسترسی به خدمات، آموزش و فرهنگ؛ و شهر دوستدار کودک به ترتیب برابر با 244/0؛ 176/0؛ 225/0 و 194/0؛ میباشد و چون این مقادیر بیشتر از 96/1 ± است؛ لذا رابطه همه شاخصها با شهر دوستدار کودک معنادار میباشد. نتایج آزمون فریدمن نیز نشان داد که سطح معناداری بهدستآمده از آزمون فریدمن کمتر از 05/0 میباشد، درنتیجه بین میانگین رتبه متغیرهای پژوهش در سطح 95 درصد اطمینان تفاوت وجود دارد (001/0 = p)؛ بهعبارتدیگر اولویت شاخصهای شهر دوستدار کودک در مناطق هشتگانه شهر اهواز از دیدگاه پاسخگویان یکسان نبود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| برنامهریزی شهری؛ فضاهای شهری؛ شهر دوستدار کودک؛ کلانشهر اهواز | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,473 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 815 |
||