دیالکتیک مکان و خود و اثر آن در ساختار رمان «الشتات» رأفت حمدونه | ||
| ادب عربی | ||
| مقاله 7، دوره 14، شماره 2، تابستان 1401، صفحه 129-148 اصل مقاله (753.48 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jalit.2022.322468.612381 | ||
| نویسنده | ||
| عیسی زارع درنیانی* | ||
| استادیار زبان و ادبیات عربی دانشگاه پیام نور، تهران، ایران. | ||
| چکیده | ||
| عنصر مکان به عنوان مهم ترین عنصر رمان، دارای اشکال گوناگونی است. این عنصر، در بعضی رمانها از جمله رمان اسیران فلسطینی، دیالکتیک با خود دارد و اثر آن بر ساختارهای روایی دیگر نمایان است. از جمله این رمانها میتوان رمان «الشتات» رأفت حمدونه، نویسنده معاصر فلسطینی را نام برد که اوضاع نابسامان اسیران در زندانهای اسرائیلی و روزگار وخیم اجتماعی خود را فریاد میزند. آنچه این رمان را منحصر به فرد میکند شخصیت رأفت حمدونه است که خود اسیر بوده، زندان را درک کرده و توانسته به شکل مطلوب، آن را به تصویر بکشد. در رمان، نوعی دیالکتیک بین مکان و خود وجود دارد که بر عناصر ساختاری رمان تأثیر میگذارد و در شکلگیری ساختار رمان، نقش مهمی دارد. از این رو در این پژوهش، سعی شده است با روش توصیفی- تحلیلی، دیالکتیک مکان و خود، و اثر آن بر ساختارهای رمان «الشتات» رأفت حمدونه بررسی شود. یافتههای پژوهش حاکی از این است که توصیف مکان در رمان «الشتات»، بیان تجربه، رنجها، مشکلات راوی و شخصیتهایی است که در مکان بسته (زندان) و در مکانهای باز (جنگ و..)، به سر میبردند. نویسنده و شخصیتها در رمان، پیوسته در حال کشمکش و دیالکتیک با خود هستند که علائم آن بر زبان راوی و زبان رمان نمایان است. این دیالکتیک از آغازه زمانی تا پایان زمانی رمان در جریان است و نوعی زمانپریشی گذشتهنگر و آیندهنگر ایجاد کرده و بر شخصیتهای رمان تأثیر گذاشته است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| دیالکتیک مکان و خود؛ ساختار روایی؛ الشتات؛ رأفت حمدونه | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 749 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 572 |
||