بررسی نسبت تراژدی و امر شر در دو نمایشنامه ادیپ شهریار و مکبث | ||
| نشریه هنرهای زیبا: هنرهای نمایشی و موسیقی | ||
| مقاله 4، دوره 27، شماره 4، پاییز 1401، صفحه 37-45 اصل مقاله (430.77 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jfadram.2022.345008.615685 | ||
| نویسندگان | ||
| میترا علوی طلب* 1؛ فرنوش رضایی درجی2 | ||
| 1استادیار گروه ادبیات نمایشی، دانشکده هنر، دانشگاه دامغان، دامغان، ایران. | ||
| 2کارشناس ارشد ادبیات نمایشی، گروه ادبیات نمایشی، دانشکده هنر، دانشگاه سوره، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| پیوند میان تراژدی و امر شر به گونهای است که میتوان پیدایش تراژدی را منوط به وقوع امر شر دانست. بر همین بنیاد، امر شر در مقاله حاضر یکی از سازههای اصلی شکلگیری تراژدی فرض شدهاست، به این معنا که بین امر شر، بویژه شرور اخلاقی و تراژدی نوعی پیوند و رابطه دوسویه، انداموار و دیالکتیکی برقرار است و بدون وجود نیروی شر، اساساً تراژدی پدید نمیآید. در پژوهش حاضر، دو نمایشنامه ادیپوس شهریار و مکبث از دو دوره متفاوتِ تاریخ ادبیات نمایشی یعنی قرن پنجم پیش از میلاد در یونان باستان و عصر رنسانس یا الیزابتن در انگلستان انتخاب شدهاند تا نسبت امر شر را با این تراژدیها بررسی نماییم. پرسش اصلی این مقاله ماهیت و چگونگی سازوکار امر شر در هر یک از آثار فوق و نحوه سامان گرفتن تراژدی از نیروی شر است. روش پژوهش تحلیلی و توصیفی است و با بررسی نوع شر در هر تراژدی و تحلیل آن در برساختن درام این نتیجه حاصل گشت که در یونان باستان امر شر، مفهومی متکی به جهان اساطیری، خدایان و مرتبط با مفهوم تقدیر و سرنوشت بوده است. حال آن که در عصر الیزابتن، انگارههای دینی مسیحیت، شر را متوجه انسان و ماهیت ذاتی او کرده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| امر شر؛ تراژدی؛ ادیپوس شهریار؛ مکبث | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,386 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,014 |
||