تأثیر محلول پاشی علف کش های باکتریایی و عصاره آبی گیاهان بر خصوصیات مورفولوژیک و نشاسته برنج و علف هرز سوروف | ||
| به زراعی کشاورزی | ||
| مقاله 1، دوره 26، شماره 1، زمستان 1402، صفحه 1-16 اصل مقاله (1.56 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jci.2022.342810.2706 | ||
| نویسندگان | ||
| موسی ابراهیم پور1؛ پورنگ کسرایی* 2؛ حمیدرضا لاریجانی3؛ حمیدرضا توحیدی مقدم4؛ سحر هنرمند جهرمی5 | ||
| 1گروه زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد ورامین-پیشوا، ورامین، ایران. رایانامه: ebrahimpor@iauvaramin.ac.ir | ||
| 2نویسنده مسئول، گروه زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد ورامین-پیشوا، ورامین، ایران. رایانامه: kasraie@iauvaramin.ac.ir | ||
| 3گروه زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد ورامین-پیشوا، ورامین، ایران. رایانامه: larijani@iauvaramin.ac.ir | ||
| 4گروه زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد ورامین-پیشوا، ورامین، ایران. رایانامه: tohidi@iauvaramin.ac.ir | ||
| 5گروه میکروبیولوژی، دانشکده علوم زیستی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد ورامین-پیشوا، ورامین، ایران. رایانامه: sahar_hj2@iauvaramin.ac.ir | ||
| چکیده | ||
| هدف: هدف از انجام این آزمایش، بررسی تأثیر محلولپاشی علفکشهای باکتریایی و عصاره آبی گیاهان بر خصوصیات مورفولوژیک و نشاسته علف هرز سوروف و برنج بود. روش پژوهش: این آزمایش بهصورت اسپلیت اسپلیت فاکتوریل در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در زمین زراعی واقع در یکی از روستاهای آمل در دو سال زراعی 97-1396 و 98-1397 اجرا گردید. فاکتورهای آزمایشی شامل محلولپاشی عصاره آبی گیاهان و سورفاکتانت سورگوم، کلم بروکلی، گزنه، اوکالیپتوس، آقطی، باکتری Streptomyces sp-albos حاوی thaxtomin، باکتری Xanthomonas campestris و شاهد بهعنوان عامل اصلی، غلظت عصاره در سطوح صفر، 5، 10 و 15 در هزار بهعنوان عامل فرعی و گونههای گیاهی برنج رقم طارم و علف هرز سوروف بهعنوان عامل فرعی فرعی بود. یافته ها: با محلولپاشی عصارهها عملکرد دانه و عملکرد بیولوژیک سوروف کاهش و درصد نشاسته دانه افزایش پیدا کرد. عملکرد دانه برنج در کاربرد 5 در هزار عصاره کلم بروکلی و 5 در هزار Streptomyces sp-albos تفاوت معنیداری با شاهد نداشت. با افزایش غلظت عصاره نیز، عملکرد دانه و عملکرد بیولوژیک برنج و سوروف کاهش بیشتری را نشان دادند. کمترین عملکرد دانه در برنج به میزان 16/3 تن در هکتار مربوط به عصاره آقطی و در سوروف به میزان 68/0 و 61/0 تن در هکتار مربوط به عصاره گزنه و آقطی بود. نتیجه گیری: با توجه به نتایج بهدستآمده، دگرآسیبی و عوامل بیماریزای گیاهی میتوانند یکی از راههای اساسی کنترل علفهای هرز در سیستم کشاورزی پایدار باشند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| دگرآسیبی؛ سورفاکتانت؛ فتوسنتز؛ کربوهیدرات؛ کنترل بیولوژیکی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 868 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 875 |
||