بررسی تاثیر نوع و زمان افزودن اصلاح کننده آلی ( پوسته برنج) و معدنی ( زئولیت) بر برخی از ویژگی-های خاک | ||
| تحقیقات آب و خاک ایران | ||
| دوره 53، شماره 8، آبان 1401، صفحه 1863-1884 اصل مقاله (1.88 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/ijswr.2022.343787.669282 | ||
| نویسندگان | ||
| سحر اختیاریان1؛ سیما محمدی* 2؛ افسانه عالی نژادیان بیدآبادی3 | ||
| 1دانشجوی کارشناسی ارشد فیزیک و حفاظت خاک 'گروه علوم و مهندسی خاک- دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی- دانشگاه لرستان خرم آباد- ایران | ||
| 2گروه علوم و مهندسی خاک- دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی-دانشگاه لرستان - خرم آباد- ایران | ||
| 3گروه علوم و مهندسی خاک دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی-دانشگاه لرستان- خرم آباد- ایران | ||
| چکیده | ||
| اگرچه استفاده از کود در خاکهای فقیر جهت افزایش حاصلخیزی خاک و رشد بهینه گیاهان امری ضروری است، اما در سالهای اخیر استفاده بی رویه از کودهای شیمیایی باعث آسیبهای زیست محیطی فراوانی شده است. به همین جهت تحقیق حاضر با هدف بررسی اثر دو نوع ماده اصلاحکننده آلی (پوسته برنج) و معدنی (زئولیت کلینوپتیلولیت) بر برخی ویژگیهای خاک در سال 1399 در گلخانـه دانشـکده کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه لرستان اجرا شد. تیمارهای آزمایش شامل اصلاح کننده-های آلی با سه سطح (یک، سه و پنج درصد وزنی)، معدنی با سه سطح (سه، پنج و ده درصد وزنی) و تیمار شاهد و سه زمان مختلف انکوباسیون (30 (شاهد)، 60 و 90 روز) بودند. قبل از شروع سه زمان مذکور، یک ماه انکوباسیون برای به تعادل رسیدن مواد اصلاحی و خاک نیز اعمال شد. نتایج نشان داد که کاربرد هر دو اصلاحکننده باعث افزایش معنیدار میانگین وزنی قطر خاکدانهها، تخلخل، رطوبت وزنی، هدایت الکتریکی، اسیدیته، نیتروژن کل، نسبت کربن به نیتروژن و تنفس میکروبی نسبت به شاهد شد. تیمار 5 درصد وزنی پوسته برنج باعث افزایش معنیدار میانگین وزنی قطر خاکدانهها (7/26 درصد) نسبت به شاهد شد، اما اثر کاهشی روی جرم مخصوص ظاهری و آبگریزی نسبت به تیمار شاهد نشان داد. آبگریزی تیمار 10 درصد وزنی زئولیت و 3 درصد وزنی پوسته برنج حدود 8/37 درصد نسبت به شاهد کاهش یافت. با گذشت زمان میزان جرم مخصوص ظاهری، تخلخل، هدایت الکتریکی، کربن آلی، نیتروژن کل و تنفس میکروبی روند کاهشی داشت، اما زمان بر اسیدیته و نسبت کربن به نیتروژن خاک اثر افزایشی داشت. نسبت کربن به نیتروژن در دوره انکوباسیون 60 و 90 روز نسبت به شاهد، به ترتیب به میزان 04/7 و 32/17 درصد افزایش معنیدار داشته است. نتایج آنالیز دادهها نشان داد که تاثیر زمان بر آبگریزی، میانگین وزنی قطر خاکدانهها و رطوبت وزنی معنیدار نگردید. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اصلاح کننده های خاک؛ حفاظت خاک؛ پایداری خاکدانه؛ زمان انکوباسیون | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 913 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 689 |
||