سیر تحول مَوّال و تاریخ متأخر آن در نوبت آوازی سوری | ||
| نشریه هنرهای زیبا: هنرهای نمایشی و موسیقی | ||
| مقاله 1، دوره 28، شماره 2، تابستان 1402، صفحه 5-14 اصل مقاله (439.99 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jfadram.2023.360131.615762 | ||
| نویسندگان | ||
| علاء علیا* 1؛ ساسان فاطمی2 | ||
| 1دکتری تاریخ هنر اسلامی، مطالعات عالی هنر، دانشکده هنرهای تجسمی، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، تهران، ایران. | ||
| 2استاد گروه موسیقی، دانشکده هنرهای نمایشی وموسیقی، دانشکدگان هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| مَوّال فُرمی شعریـآوازی است که در دستهی موسیقیهای مردمی طبقهبندی میشود. موّال به قالبی موسیقایی تطوریافته و بهصورتِ بداهه در خلالِ نوبتِ آوازی در مشرقِ عربی اجرا میشود. این پژوهش، در پی پاسخ به پرسشهای مربوط به منشأ موّال و سیر تحول آن و نیز جایگاه آن در نوبتِ آوازی و ویژگیهای فُرمالِ آن، نشان میدهد که موّال ابتدا در عراق شکل گرفت و سپس، با تغییراتی، در مصر و سوریه رواج یافت. همچنین، از ویژگیهای مهمِ این گونهی شعری-آوازی که پیش از آخرین قسمتِ نوبتِ آوازی خوانده میشود، بداههبودنِ آن، استفادهی آن از جناسِ تام، از نظر شعری، و فرمِ متقارن و وزن آزاد، از نظرِ موسیقایی، است. گذشته از توصیف و تحلیلِ مضامینِ شعری و واژگانِ کاربردی در مَوّال سبعاوی (هفتتایی)، که در نوبتِ آوازی در سوریه غلبه دارد و نیز بررسیِ ترتیبِ اجرای خانههای مَوّال سبعاوی و جایگاهِ این قالب در نوبتِ آوازی، برخی از نتایج این مقاله، بهویژه در مقولهی فرم، با تجزیه و تحلیل مَوّالهای صباح فخری و دیگر مجریان قبل و بعد از او به دست آمدهاند. این پژوهش به روشِ قیاسی و تاریخی و با تدقیق در فرآیندهای توصیف و تحلیل صورت گرفته است. تجزیهوتحلیل اجراها، تحلیلِ کلامها و مشاهدات و مصاحبه ها از منابعِ اصلی این تحقیق به شمار میروند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| مَوّال؛ مَوّال سبعاوی؛ شعر؛ نوبتِ آوازی؛ فُرم؛ مقام | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,071 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 683 |
||