مطالعۀ تطبیقی حقوق ایران و آمریکا در زمینۀ حمایت از زنان در دورۀ پساجنگ | ||
| فصلنامه مطالعات حقوق عمومی دانشگاه تهران | ||
| دوره 53، شماره 3 - شماره پیاپی 35، پاییز 1402، صفحه 1513-1536 اصل مقاله (813.27 K) | ||
| نوع مقاله: علمی-پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jplsq.2021.328279.2845 | ||
| نویسندگان | ||
| الهه کولایی* 1؛ حسین کمیلی اصفهانی2 | ||
| 1استاد گروه مطالعات منطقهای، دانشکدة حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| 2دانشآموختة دکتری حقوق خصوصی دانشکدة حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| بیتردید زنان در جریان جنگهای گوناگونی که جامعة بشری با آن روبهرو بوده، نهتنها قربانی منفعل نیستند، بلکه افرادی با ظرفیتهای تأثیرگذار برآورد میشوند. ازاینرو در نظر گرفتن آنها بهعنوان هدف در برنامههایی با موضوع حمایت از سوی دولتها در بعد ملی و بینالمللی بهمنظور کاهش آسیبپذیری و نابرابری بر پایۀ جنسیت در جریان و در دورۀ پساجنگ، نقش مهمی در جلوگیری از خشونت دارند. نگارندگان با نگاهی انتقادی به قانونها و مقررات تصویبشده نابرابری در عرصۀ قانونهای پشتیبانی از این افراد از نظر جنسیت را بررسی کردهاند. هرچند در روشهای قانونگذاری و قانوننگاری در ایران، ساختارهای اجتماعی- اقتصادی مورد توجه لازم قرار نگرفته است، اما این مطالعه به تبعیضهای مربوط به ساختارهای اجتماعی تا متن قانون مربوط میشود. پرسش اصلی این است که در زمینة اجرای قانونهای حمایت از ایثارگران، آیا زنان با تبعیضهای جنسیتی روبهرو بودهاند؟ فرضیۀ نویسندگان این است که در اجرای این قانونها، زنان با تبعیضهای جنسیتی روبهرو بودهاند. نگارندگان با استفاده از روش بررسی تطبیقی، فرضیۀ خود را آزموده و اهمیت حمایتهای بیشتر را در قالب «تبعیض روا» در جهت تخصیص جبران خسارت و قدردانی از فعالیتهای صلحسازی زنان طرح کردهاند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اصل برابری؛ تبعیض روا؛ تعارضهای مسلحانه؛ حقوق زنان؛ سهمیه. | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,951 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 598 |
||