اثربخشی برنامۀ آموزش مثبت مبتنی بر مدل پرمای سلیگمن بر خودکارآمدی و مشارکت دانشآموزان در کلاسهای برخط | ||
| فصلنامه پژوهشهای کاربردی روانشناختی | ||
| مقاله 2، دوره 14، شماره 4، 1402، صفحه 21-40 اصل مقاله (957.25 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/japr.2023.352761.644485 | ||
| نویسندگان | ||
| فهیمه عباسی* 1؛ الهه حجازی2؛ رضوان حکیم زاده3 | ||
| 1دکتری روانشناسی تربیتی، گروه روانشناسی تربیتی و مشاوره، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| 2دانشیار ، گروه روانشناسی تربیتی و مشاوره، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| 3دانشیار، گروه مدیریت و برنامهریزی آموزشی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. | ||
| چکیده | ||
| هدف پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی آموزش مثبت مبتنی بر مدل پرمای سلیگمن بر خودکارآمدی و مشارکت دانشآموزان در کلاسهای برخط بود. پژوهش حاضر بهلحاظ هدف کاربردی و از لحاظ روش، آزمایشی با طرح اندازهگیریهای مکرر بود. جامعۀ آماری پژوهش را مدارس ابتدایی دولتی دورۀ دوم منطقۀ 11 شهر تهران در سال تحصیلی 1400-1399 تشکیل دادند. یکی از مدارس دورۀ دوم ابتدایی از منطقۀ ۱۱ تهران به شیوۀ نمونهگیری در دسترس انتخاب و مطالعه روی کلیۀ دانشآموزان این مدرسۀ ابتدایی (۳۱۵ دانشآموز دختر) صورت گرفت. ابزارهای بهکاررفته در پژوهش، مقیاس خودکارآمدی دانشآموزان در یادگیری برخط (OLSES) و مقیاس مشارکت دانشآموزان در کلاسهای برخط (OSE) بود. بهمنظور تحلیل دادهها از برنامۀ SPSS-26 و روش تحلیل واریانس یکراهۀ اندازهگیری مکرر استفاده شد. نتایج نشان داد مداخلۀ آموزش مثبت توانسته است خودکارآمدی و مشارکت دانشآموزان در کلاسهای برخط را ارتقا بخشد. یافتههای این پژوهش میتواند به روانشناسان تربیتی و مشاوران مدارس در طراحی و اجرای برنامههای ارتقای شکوفایی و بهبود انگیزش دانشآموزان در مدارس یاری رساند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| آموزش مثبت؛ خودکارآمدی دانشآموزان؛ کلاسهای برخط؛ مدل پرما؛ مشارکت دانشآموزان | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,351 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,362 |
||