تغییرات اقلیمی و مسئله همکاری در اندونزی؛ درس هایی برای ایران | ||
| سیاستگذاری عمومی | ||
| دوره 9، شماره 4، 1402، صفحه 64-79 اصل مقاله (1.79 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jppolicy.2024.96181 | ||
| نویسندگان | ||
| سعید عطار* 1؛ ایمان پیشوا2؛ محمدهادی دهقانی اشکذری2 | ||
| 1دانشیار علوم سیاسی، دانشگاه یزد، یزد، ایران. | ||
| 2دانشجوی کارشناسی ارشد روابط بینالملل، دانشگاه یزد، یزد، ایران. | ||
| چکیده | ||
| اثرات مخرب تغییرات اقلیمی بر منابع حیاتی کشورها باعث شده تا کشورها و سازمانهای بینالمللی، مقابله با آن را به یکی از دستورکارهای اصلی سیاستهای خود تبدیل کنند. با اینحال، میزان موفقیت کشورها در این حوزه متفاوت بوده است. مقاله حاضر با تمرکز بر مورد مطالعاتی اندونزی و با استفاده از روش توصیفی- تحلیلی و تحلیل دادههای سازمانهای بینالمللی به این پرسش پاسخ میدهد که چگونه افزایش همکاری در سطوح مختلف میتواند باعث کاهش تغییرات اقلیمی در یک کشور شود. یافتههای مقاله نشان میدهد با اینکه اندونزی در فهرست 10 کشور نخست تولیدکننده کربن در جهان قرار دارد اما از سال 2015 به بعد، تغییر محسوسی در مقابله با تغییر اقلیم در این کشور اتفاق افتاده است. پژوهش با تمرکز بر وضعیت همکاری درون و برونکشوری در اندونزی نشان میدهد که این کشور توانسته شبکهای از همکاریها را در سطوح مختلف داخلی و خارجی ایجاد کند و مدیریت تغییرات اقلیمی را بهبود دهد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اندونزی؛ تغییرات اقلیمی؛ همکاری برونکشوری؛ همکاری درونکشوری | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 901 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 578 |
||