بررسی قاعدۀ حسن و قبح عقلی از منظر روایات معصومین(علیهمالسلام) | ||
| فلسفه و کلام اسلامی | ||
| دوره 56، شماره 2، اسفند 1402، صفحه 273-291 اصل مقاله (495.58 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jitp.2023.359823.523412 | ||
| نویسنده | ||
| محمد فرضی پوریان* | ||
| استادیار، گروه معارف اسلامی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران. | ||
| چکیده | ||
| یکی مهمترین قواعد علم کلام که زیربنای بسیاری از قواعد و مسائل این علم میباشد، قاعدۀ «حسن و قبح عقلی» است. پذیرش این قاعده تاثیر بسزایی در نگرش ما به جهان هستی، خداشناسی و دیگر مسائل مهم کلامی دارد. متکلمان مسلمان درباره آن دو دیدگاه دارند. عدلیه(اعم از معتزله و امامیه) آن را پذیرفته و معتقدند حسن و قبح افعال، ذاتی است و عقل و فطرت آدمی بدون در نظر گرفتن هر چیز دیگری آنها را درک میکند؛ اما اشاعره عقلی بودن آن را منکر شده و بر این باورند که بیان شارع حسن و قبح را سامان میدهد. در این نوشتار تلاش میکنیم با روشی تحلیلی-توصیفی و کتابخانهای، این قاعده را از منظر روایات معصومین(علیهمالسلام) بررسی کنیم و روشن سازیم که آیا خود قاعده یا مضمون آن در روایات بیان شدهاست یا خیر؟ بر اساسِ یافتههای این پژوهش، معصومین به این مسئله پرداختهاند و روایات گاهی با صراحت و گاهی به صورت ضمنی، بر حُسن و قُبح عقلی دلالت دارند. در این مقاله به تبیین آن روایات خواهیم پرداخت. | ||
| کلیدواژهها | ||
| حسن و قبح شرعی؛ حسن و قبح عقلی؛ روایات؛ عدل الهی؛ فحشا | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 780 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 619 |
||