دگردیسی نظام حقوقی در زمینۀ فضای سایبر | ||
| فصلنامه مطالعات حقوق عمومی دانشگاه تهران | ||
| دوره 54، شماره 1، بهار 1403، صفحه 331-353 اصل مقاله (515.6 K) | ||
| نوع مقاله: علمی-پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jplsq.2021.316992.2685 | ||
| نویسندگان | ||
| بیژن عباسی* 1؛ زهرا محسن پور اژیه2 | ||
| 1استاد، گروه حقوق عمومی، دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| 2دانشجوی دکتری حقوق عمومی، گروه حقوق عمومی، دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| گسترش روزافزون استفاده از فضای سایبر منشأ ایجاد چالشهای جدیدی در ارتباط با نحوۀ ساماندهی و تنظیم روابط اشخاص در فضای سایبر بوده است. در این زمینه دو رویکرد متفاوت وجود دارد. رویکرد نخست با تأکید بر ویژگیهای فضای سایبر و همچنین پویایی نظام حقوقی در پی ایجاد یک نظام حقوقی جدید برای فضای سایبر است و رویکرد مقابل با تأکید بر ظرفیتهای نظام حقوقی و چهرهابزارگونه فضای سایبر، تنظیم این فضا با نظامهای حقوقی موجود را شدنی میداند. اتخاذ هریک از رویکردهای مزبور در حوزۀ اجرا با چالشهایی همراه است؛ ازاینرو این نوشتار با روش توصیفی- تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانهای به این نتیجه رسیده است که با اتخاذ رویکرد میانه، میتوان ضمن رفع نواقص هریک از این رویکردها، مقدمات ساماندهی فضای سایبر را نیز بهنحو مناسبتری فراهم کرد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اینترنت؛ حق دسترسی به اینترنت؛ خودتنظیمی؛ فضای سایبر؛ نظام حقوقی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 695 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 552 |
||