مطالعه نشاط اجتماعی در شهر تهران؛ شاخصها و مصادیق | ||
| مطالعات و تحقیقات اجتماعی در ایران | ||
| مقاله 2، دوره 13، شماره 2 - شماره پیاپی 51، تابستان 1403، صفحه 161-178 اصل مقاله (886.85 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jisr.2024.369951.1471 | ||
| نویسندگان | ||
| انسی حمیدی؛ علیرضا کریمی* ؛ بیژن زارع | ||
| گروه جامعهشناسی، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| هدف اصلی این پژوهش، شناخت وضعیت نشاط اجتماعی در شهر تهران است. بهمنظور دستیابی به این هدف، با اتکا به اسناد و مدارک سازمانها و نهادهای فرهنگی، مصاحبه با سیاستگذاران عرصۀ فرهنگی کشور، دیدگاههای نظری و پژوهشهای پیشین شاخصهایی برای نشاط اجتماعی استخراج و در شهر تهران بررسی شد. روش پیمایش ابزار پرسشنامۀ محققساخته است. روش نمونهگیری خوشهای چندمرحلهای است که با استفاده از فرمول کوکران، 662 نفر از شهروندان ساکن شهر تهران در دامنۀ سنی 15 تا 64 سال بهعنوان حجم نمونه انتخاب و مطالعه شدند. حدود نیمی از پاسخگویان نشاط اجتماعی خود را در سطح متوسط ارزیابی کردهاند. با افزایش سطح برخورداری اقتصادی، افزایش تعداد فرزندان و همچنین ارتقای سطح پایگاه اقتصادی-اجتماعی ذهنی، نشاط اجتماعی نیز افزایش مییابد. بیشترین نشاط اجتماعی مربوط به پایینترین گروههای تحصیلی است. در میان اقوام مورد مطالعه، کردها از بیشترین نشاط اجتماعی برخوردارند. نشاط اجتماعی افراد متأهل بهصورت معناداری بیشتر است. بیش از 70 درصد پاسخگویان اعیاد ملی و باستانی، سفر و گردشگری، ورزش همگانی، تماشای کنسرت و موسیقی را نشاطآور میدانند. شاخصهای فردی و روانشناختی نشاط (امید و پویایی و سرزندگی) از شاخصهای اجتماعی نشاط (احساس امنیت اجتماعی و رضایت از زندگی)، وضعیت بهتری دارند. با وجود این، مصادیق نشاط اجتماعی بهصورت جمعی و گروهی بیشتر موجب نشاط میشوند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| احساس امنیت اجتماعی؛ امید اجتماعی؛ پویایی و سرزندگی؛ تفاوتهای فرهنگی؛ رضایت از زندگی؛ نشاط اجتماعی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 740 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 726 |
||