تجلّی عنصر گفتگو در زیباسازی سوگسرودۀ عاشورایی (مناظرۀ کعبه و کربلا) از غلامرضا سازگار | ||
| ادب فارسی | ||
| مقاله 7، دوره 13، شماره 2 - شماره پیاپی 32، اسفند 1402، صفحه 134-150 اصل مقاله (961.1 K) | ||
| نوع مقاله: علمی- پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jpl.2024.364321.2197 | ||
| نویسندگان | ||
| مهدی صادقی* 1؛ فضل الله رضایی اردانی2 | ||
| 1استادیار گروه آموزش زبان و ادبیات فارسی دانشگاه فرهنگیان. تهران. ایران | ||
| 2استادیار گروه آموزش زبان و ادبیات فارسی دانشگاه فرهنگیان. تهران. ایران. | ||
| چکیده | ||
| عنصر گفتوگو به عنوان یک اهرم در تبیین پیرنگ و درونمایۀ کلام مؤثّر است و بستری برای خلق واقعیّتها و برجستهسازی شخصیتهای اثر میباشد. این پژوهش با روش توصیفی-تحلیلی و استشهادی به بررسی این مؤلّفه در سوگسرودۀ عاشورایی(مناظره دو حرم مقدّس مکه و کربلا) غلامرضا سازگار میپردازد. واژهها، ترکیبات و لحن ادای کلمات در خلال سخنان دو حرم، حوادث و رویدادهای دو سرزمین را در محور افقی کلام ترسیم میکنند اما گفتههای حرم کربلا با معرفی شخصیّتها به ماهیّت و دورنمای درونمایۀ حادثۀ عاشورا تأکید دارد. سرشت معنایی مضمون و محتوای شعر با کمک مناظره یا گفتوگوی دوسویه به عنوان عنصر اساسی و یاریگری صنایع بدیعی، چهارچوب نظاممند کلام را در محور عمودی، به سوی هدفی معیّن(شناحت فلسفۀ عاشورا) به پیش میبرد و سه عامل اصلی گفتوگو، (متکلّم، مخاطب و پیام)، در شعاعی دایرهوار به سمت افق فلسفۀ عاشورا هدایت میشوند. شاعر با به کارگیری صحیح این عنصر، بار ساخت و پرداخت درونمایۀ رویدادها را بر دوش این ابزار میاندازد تا بدینوسیله از متن خارج شود و آن را در اختیار خواننده قرار دهد. در نهایت، بلاغت گفتوگوی دو حرم با ارتقاء ضلع زبانی و ساختاری شعر به اقتضای بافت حاکم، در جهت تبلور لایههای پنهانی حادثۀ کربلا گام برمیدارند | ||
| کلیدواژهها | ||
| گفتوگو؛ شعر عاشورایی؛ مناظرۀ مکه و کربلا؛ غلامرضا سازگار | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,187 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 330 |
||