جعل آثار تاریخی فرهنگی در ایران | ||
| مطالعات باستان شناسی | ||
| دوره 16، شماره 1 - شماره پیاپی 34، بهار 1403، صفحه 231-251 اصل مقاله (714.16 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jarcs.2020.285309.142753 | ||
| نویسندگان | ||
| محمد رضا زاهدی* 1؛ حسن کریمیان2 | ||
| 1دانشجوی دکتری گروه باستانشناسی دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران، تهران، ایران. | ||
| 2استاد گروه باستانشناسی دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران، تهران، ایران. | ||
| چکیده | ||
| با شروع عصر روشنگری از ابتدای قرن 18 م و شکلگیری موزهها، گالریها و مجموعههای خصوصی، موزهها و گالریهای بزرگ برای پر کردن سالنهای نمایش خود نیاز به خرید آثار تاریخی فرهنگی داشته و در این میان جاعلان با همکاری متخصصین رشتههای مختلف و با سوءنیت، نسبت به ساخت آثار تقلبی و ارائه آنها اقدام نمودند. مهمترین پرسش در این زمینه، شناسایی شیوهها و فنهای مورد استفاده جاعلان در خلق آثار تقلبی، علل افزایش آن در سالهای اخیر و صدمات ناشی از اینگونه آثار در مطالعات باستانشناسی و فعالیتهای موزهای است. در این مقاله ضمن ارائه تعریفی جامع از آثار تقلبی، پیشینه آن در ایران، گونهشناسی اشیای تقلبی، شیوههای جعل و چگونگی ارائه آنها به گروههای هدف پرداخته میشود. مطالعات کتابخانهای و میدانی انجامگرفته در این پژوهش نشان میدهد که جاعلان آثار تاریخی فرهنگی با استفاده از علوم روز و با توجه به عدم شناخت دقیق گروههای هدف از اینگونه آثار تقلبی، نسبت به ساخت و ارائه اینگونه آثار در سه سطح 1- مردم عادی که در سودای دستیابی به ثروت هنگفت میباشند. 2- علاقهمندان به گردآوری آثار تاریخی، فرهنگی در داخل کشور 3- گالریها و موزههای خارجی اقدام مینمایند | ||
| کلیدواژهها | ||
| جعل؛ تقلب؛ اصالت آثار؛ قاچاق اموال فرهنگی تاریخی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,228 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 728 |
||