مطالعه پدیدارشناسانه جستجوی نظریه دوم پزشکی | ||
| مطالعات و تحقیقات اجتماعی در ایران | ||
| مقاله 4، دوره 13، شماره 2 - شماره پیاپی 51، تابستان 1403، صفحه 203-219 اصل مقاله (868.55 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jisr.2024.368317.1460 | ||
| نویسنده | ||
| سیمین کاظمی* | ||
| پزشک و دکتری جامعهشناسی، مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی مؤثر بر سلامت، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| نظریۀ دوم پزشکی نظریهای است که توسط پزشک دوم دربارۀ نظر پزشک اول و تشخیص و درمانی که به بیمار پیشنهاد داده صادر میشود. گرچه کسب نظریۀ دوم ممکن است برای بیمار فوایدی داشته باشد، دلالتهایی همچون ناکارآمدی پزشکی مدرن و مشکلات نظام سلامت و پیامدهایی مانند سردرگمی بیماران، استفادۀ بیشازحد از منابع و امکانات و تحمیل هزینههای اقتصادی به بیمار و نظام سلامت دارد. بررسی این پدیده از منظری جامعهشناسانه میتواند در شناسایی ابعاد خرد و کلان و مدیریت آن کمککننده باشد. از اینرو هدف این مطالعه، شناسایی پدیدۀ نظریۀ دوم پزشکی و عوامل مؤثر بر آن براساس تجربیات بیماران است. این مطالعۀ پدیدارشناسانه، با تحلیل دادههای حاصل از مصاحبه با 40 نفر از کسانی که برای یک بیماری اقدام به گرفتن نظریۀ دوم پزشکی کرده بودند، انجام شد. شش عامل بر جستوجوی نظریۀ دوم پزشکی مؤثر هستند: ماهیت بیماری، ویژگیهای دانش و پراتیک پزشکی، رابطۀ پزشک-بیمار، اتونومی بیمار، عوامل ساختاری (شامل پزشکی تجاری و کالاییشدن سلامت، تفاوت سطح توسعه، فقدان نظام ارجاع و بیمههای درمانی) و هدایت پزشک اول. پدیدۀ نظریۀ دوم در ایران موضوعی است که تاکنون نادیده گرفته شده و بیماران در نبود هر نوع راهنمایی و پروتکل رسمی براساس ادراکات و منابع خود به پزشکان مختلف مراجعه میکنند. برنامهریزی برای هدفمندکردن نظریۀ دوم میتواند هم به کاهش سرگردانی بیماران و کاهش هزینههای درمانی آنها کمک کند و هم از استفادۀ بیشازحد از منابع و امکانات سلامت پیشگیری نماید. | ||
| کلیدواژهها | ||
| نظریۀ دوم پزشکی؛ رابطۀ پزشک-بیمار؛ عدم قطعیت؛ نظام سلامت | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 967 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 541 |
||