اعتبارشناسی درفقه وتفسیر | ||
| مجله علمی "پژوهشهای فقهی" | ||
| دوره 20، شماره 4، زمستان 1403، صفحه 285-300 اصل مقاله (1.01 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jorr.2024.357406.1009288 | ||
| نویسندگان | ||
| سید عبدالرحیم حسینی* 1؛ زهرا نجفی2 | ||
| 1گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی، دانشکدة الهیات، دانشکدگان فارابی دانشگاه تهران، دانشگاه تهران، قم، ایران | ||
| 2دانشجوی دکتری گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی دانشکدة الهیات، دانشکدگان فارابی دانشگاه تهران، دانشگاه تهران، قم، ایران | ||
| چکیده | ||
| پژوهش در زمینة اعتباریات در فقه و تفسیر مطالعهای بنیادین است و هدف آن تبیین ماهیت و ارکان امر اعتباری از دیدگاه تفسیر و فقه و دادوستد این دو دانش در بهکارگیری مفاهیم و یافتههای اعتباری در استنباط و اجتهاد مبتنی بر آنهاست. در تجزیهوتحلیل ماهیت اعتبار میان مفسران و فقیهان، در عین تمایزها، مشترکات فراوانی وجود دارد. مفسران ذیل آیات الاحکام از یافتههای فقهی برای دریافت مقصود نهایی آیات بهره بردهاند. فقیهان نیز در استناد به آیات و استدلالهای قرآنی از نظریات مفسران بهنام متأثر هستند و در استنادات قرآنی خود انحای مختلف اعتبار و استعاره را به کار میگیرند و برای توسعه در فهم فقهی از ملاحظات و نگرشهای اعتبارگرایانۀ مفسران بهره میجویند. بسیاری از اختلافات در دیدگاهها و تفاوت نگرشهای تفسیری و فقهی نیز به دلیل اختلاف در اعتباریات بهویژه مبانی نظری شکلگیری اعتباریات است؛ تا آنجا که بسیاری از اختلافبرداشتها در تفسیر آیات الاحکام از منابع و مبانی تفسیری تأثیر پذیرفته و دامنۀ این اختلافات بیآنکه به نقد و تحلیل درآید در استنباط و اجتهاد فقهی وارد میشود، حال آنکه تأثیرپذیری مفسران از منابع فقهی حداقلی است. در عین حال، در قرون متأخر و عصر کنونی، نظر به پیشرفت نظری تحلیلهای فقهی، در بسیاری موارد مفسران نیز از آرای فقیهان تأثیر پذیرفتهاند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اعتبار تفسیری؛ اعتبار فقهی؛ انشاء؛ حکم؛ وضع | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 448 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 471 |
||