تجربۀ زیستۀ مادران ایرانی در دورۀ آشیانۀ خالی: یک مطالعۀ پدیدارشناختی | ||
| فصلنامه پژوهشهای کاربردی روانشناختی | ||
| دوره 15، شماره 2، 1403، صفحه 295-318 اصل مقاله (869.67 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/japr.2024.342828.644255 | ||
| نویسندگان | ||
| ثمین بهارشانجانی1؛ مرضیه دین دوست2؛ رویا منتظری* 3 | ||
| 1دانشجوی دکتری روانشناسی، گروه روانشناسی، دانشکدۀ علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران. | ||
| 2دانشجوی دکتری روانشناسی، گروه روانشناسی، دانشکدۀ علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران. | ||
| 3کارشناسیارشد مشاوره خانواده، گروه مشاوره، دانشکدۀ علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران. | ||
| چکیده | ||
| هدف پژوهش حاضر، شناسایی تجارب زیستۀ مادران از دورۀ آشیانۀ خالی بود. روش پژوهش حاضر کاربردی و از نوع کیفی پدیدارشناسی تفسیری است. جامعۀ آماری پژوهش، کلیۀ مادران شهر تهران در سال 1400 بودند که تمام فرزندانشان ازدواج کرده بودند. نمونۀ مورد مطالعه شامل 8 نفر از جامعۀ فوق بود که به روش نمونهگیری هدفمند انتخاب شدند. از افراد مصاحبۀ نیمهساختاریافته به عمل آمد. سپس مکتوب و به روش اسمیت و اسبورن (2007) تجزیه و تحلیل شد. در این مطالعه شش مضمون اصلی شامل 1. ادراک مادر از فرزند، 2. همسرگزینی فرزند، 3. خروج فرزند از خانۀ پدری، 4. والدگری بعد از ازدواج فرزند، 5. ارتباط با همسر در دورۀ آشیانۀ خالی و 6. مقتضیات دورۀ سالمندی در تجارب مادران شناسایی شد. هریک از مضامین اصلی شامل زیرمضمونهایی بودند. جوهرۀ تجربه نیز ایفای نقشهای چندجانبه با محوریت حفظ انسجام خانواده بهدست آمد. مطابق یافتههای پژوهش، بهنظر میرسد فرزندان و امور مربوط به آنها، حساسترین مسئله برای والدین بهویژه مادر هستند و تمام مراحل زندگی والدین از جمله مرحلۀ آشیانۀ خالی، منطبق بر آنها تنظیم میشود. نتایج پژوهش حاضر میتواند برای غنیسازی ارتباط والد-فرزندی و ارتباط همسران در دورۀ آشیانۀ خالی، مورد استفادۀ خانوادهها و درمانگران قرار گیرد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| آشیانۀ خالی؛ پدیدارشناسی؛ مادران ایرانی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,749 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,067 |
||