معنا و مناسبات علمودین در اندیشه امامخمینی«ره» | ||
| مجله علمی " فلسفه دین " | ||
| دوره 21، شماره 2، تابستان 1403، صفحه 145-158 اصل مقاله (550.61 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jpht.2024.369072.1006010 | ||
| نویسندگان | ||
| حسن پناهی آزاد1؛ سحر فرهادی* 2 | ||
| 1گروه مبانی نظری اسلام.، دانشگاه معارف اسلامی، قم | ||
| 2گروه مبانی نظری اسلام، دانشکده اندیشه و معارف اسلامی، دانشگاه تهران، تهران | ||
| چکیده | ||
| نسبت علمودین، یکی از مسائل فلسفه دین بوده که تحلیلهای پرشمار و برخاسته از نظرگاههای مختلف، ازجمله نگاه علمی و فرهنگی ـ ارزشی را نیز به خود دیده است. پژوهش حاضر درصدد است دیدگاه امامخمینی«ره» را درباره چیستی علمودین و نسبت این دو به دست آورد. این پژوهش، به روش تحلیلی و تطبیقی و با تتبع در منابع مکتوب و در کانون بحث، متمرکز بر آثار امامخمینی«ره» شکل گرفته است. یکی از تقسیمات مشهور که امامخمینی«ره» دیدگاه خود را از آن نقطه سازمان میبخشد، تقسیم علم به «حقیقی» و «اعتباری» است. در دیدگاه ایشان، علوم طبیعی به عنوان علوم اعتباری و علوم انسانی به عنوان علوم حقیقی شناخته شدهاند. در دیگرسو، دین در نظر امامخمینی«ره» حقیقتی متنزّل از عالَم غیب برای اداره همه امور و شئون حیات دنیوی انسان است که در این زمینه هیچ امر لازمی را فروگذار نکرده است. بر این اساس هدف این تحقیق، یافتن مناسبات علمودین، با ملاحظه تقسیمات و ویژگیهای بیان شده در آراء امامخمینی«ره» میباشد. آنچه این نوشتار بدان دست یافته، نفی تعارض علمودین، تداخل علمودین در علوم انسانی و تعامل، تعدیل و تکمیل متقابل در علوم طبیعی از نظرگاه امامخمینی«ره» است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| امامخمینی«ره»؛ تداخل؛ تعارض؛ تعامل؛ دین؛ علم؛ معنا | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 407 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 390 |
||