تبیین تطور معنایی اصطلاحات قرائت و قاری با روش مطالعۀ تاریخی زمرهشناسی | ||
| پژوهش های قرآن و حدیث | ||
| دوره 57، شماره 1، شهریور 1403، صفحه 33-53 اصل مقاله (589.67 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jqst.2023.362218.670217 | ||
| نویسندگان | ||
| عصمت کاظمی مقدم بیدختی1؛ علیه رضاداد* 2؛ بی بی زینب حسینی3؛ مرتضی ایروانی نجفی4 | ||
| 1دانشآموختۀ دکترا، گروه علوم قرآن و حدیث، دانشکدۀ الهیات و معارف اسلامی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران. | ||
| 2استادیار، گروه معارف اسلامی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران | ||
| 3دانشیار، گروه آموزش الهیات، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران. | ||
| 4استاد، گروه علوم قرآن و حدیث، دانشکدۀ الهیات و معارف اسلامی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران | ||
| چکیده | ||
| یکی از ضرورتهای مطالعات تاریخ قرآن، مفهومشناسی دقیق دو اصطلاح قرائت و قاری است. برخی قرائن نشانگرِ تطورِ معنایی مهمی در مفهوم این دو اصطلاح در طول سدههای نخست است. تطور معنایی این اصطلاح با روش مطالعۀ زمرهشناسی، قابلیت تبیین علمی به روشی اطمینانآور دارد. روش مطالعۀ زمرهشناسی میتواند وقوع این تطور معنایی را تأیید و دلایل آن را تبیین نماید. در مطالعۀ تاریخی جامعۀ قاریان در سدههای نخست، تحول و تغییر محسوس در ویژگیها و اوصاف جامعه قاریان دیده میشود. ویژگیهای مانند: فقاهت، وثاقت، ادبیات، نظامیگری، خوانندگی. یعنی قاریان در سدۀ نخست، همان فقها بودند ولی در سدههای بعد به تدریج تبدیل به افرادی شدند که میانهای با فقه و تقوا نداشتند و امتیازشان در ادبیات و خوانندگی بود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تطور معنایی؛ زمره شناسی؛ قرائت؛ قاری؛ فقه | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 500 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 377 |
||