ارزیابی روششناختی تفسیر عصری «شهید» از دیدگاه شحرور | ||
| پژوهش های قرآن و حدیث | ||
| دوره 57، شماره 1، شهریور 1403، صفحه 91-109 اصل مقاله (628.23 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jqst.2024.364764.670246 | ||
| نویسندگان | ||
| محمد مرادی1؛ محمدهادی صفری* 2 | ||
| 1استادیار، گروه علوم قرآن، دانشکدۀ علوم و معارف قرآن، دانشگاه قرآن و حدیث، قم، ایران | ||
| 2دانشآموختۀ دکترا، گروه علوم قرآن و حدیث، دانشکدۀ علوم و معارف قرآن، دانشگاه قرآن و حدیث، قم، ایران. | ||
| چکیده | ||
| محمد شحرور یکی از دینپژوهان معاصر است که آثارش با رویکرد قرآنبسندگی و با هدف رفع تعارض دین و دنیای مدرن، مشحون از تأویلات عصری است. یکی از مباحث او، واکاوی مفهوم قرآنی «شهید» و مشتقات آن در قرآن کریم است. او شهید را به معنای مصطلح رایج آن، کشتۀ راه خدا ندانسته و تأویل آن را در دنیای امروز «مخترعان» و «خبرنگاران» میداند! این پژوهش کوشیده است به روش تحلیلی-انتقادی، روششناسی تفسیر عصری از دیدگاه شحرور و رهیافت آن را بررسی کند. پژوهشهای شحرور در الگوهای چهارگانه دادهکاوی، تحلیل عناصر متن، تحلیل عناصر زیرمتن و تحلیل عناصر فرامتن، قابل ارزیابی است. پس از بررسی تمام آیات در مرحله دادهکاوی، جمود بر ریشهشناسی لغوی واژگان قرآن، نقشی در شناخت حقیقت قرآنی واژه ندارد. اشتراکات لفظی مفردات قرآنی، در پرتو قرائنی همچون سیاق متن، استعمالات تاریخی و شرعی تحول و حقیقت یابند. واژه «شهید» و مشتقات آن، بنابر دیدگاه مفسرانی مانند شیخ طوسی، بر وجوه هفتگانه در قرآن کریم استعمال شده که یکی از آنها به معنای مصطلح است. خاستگاه تفاوت نظر در تفسیر واژگان و تسری گوهر معنای واژگان به سایر استعمالات واژه، با اختلاف دیدگاه به بحث وضع الفاظ مربوط است. از سویی دیگر، نبودقرینه منصرف در مصداقی معین و تغییرنیافتن ماهیت واژه از شرایط تمسک به عموم لفظ در فرآیند عصریسازی متون دینی است. همچنین در فرآیند عصریسازی متون دینی، باید ازجری و تطبیق استحسانی پرهیز نمود. ارتباط معنایی ظاهر متن با معنای عصری یکی از ضوابط تفسیر عصری است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تفسیر عصری؛ شهید؛ قرآنبسندگی؛ محمد شحرور | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 615 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 376 |
||