بازشناخت کارکرد قرینههای لفظی در فهم حدیث از دیدگاه شیخ انصاری | ||
| پژوهش های قرآن و حدیث | ||
| دوره 57، شماره 1، شهریور 1403، صفحه 159-178 اصل مقاله (529.75 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jqst.2024.361070.670203 | ||
| نویسندگان | ||
| علی نصرتی* 1؛ سید ابوالقاسم حسینی زیدی2؛ محمدحسن قاسمی3 | ||
| 1استادیار گروه فقه و مبانی حقوق، دانشگاه علوم اسلامی رضوی، مشهد، ایران | ||
| 2دانشیار، گروه فقه و مبانی حقوق، دانشگاه علوم اسلامی رضوی، مشهد، ایران. | ||
| 3استادیار، گروه فقه و مبانی حقوق، دانشگاه علوم اسلامی رضوی، مشهد، ایران | ||
| چکیده | ||
| حدیث، زمانی میتواند مورد استناد قرار گیرد که با نقد و ارزیابی، صدور آن از معصوم ثابت گردد. شیخ انصاری همانند دیگر فقیهان شیعه با تشکیل خانوادههای حدیثی در جایجای مباحث فقهی از قرائن مختلف برای رسیدن به مراد واقعی امام بهره میبرد. ایشان در تراث فقهی خود به قرائن فراوانی، توجه کرده است. قرینهها از جهات گوناگونی قابل تقسیم هستند و بر طبق یک تقسیمبندی گاهی از جنس لفظ و کلام هستند که آن را قرینه لفظی مینامند و گاهی از جنس لفظ و کلام نیست که بدان قرینه مقامی میگویند. پژوهش حاضر با روش توصیفی ـ تحلیلی به این نتیجه رسیده است که در نگاه شیخ انصاری بررسی قرینههای لفظی در فرآیند فهم حدیث تأثیر بسزایی در فهم مراد واقعی معصوم دارد؛ ایشان برای تحصیل ظهور و دستیابی به مراد جدی امام، در تراث فقهی ـ اصولی خود، از قرائن لفظی متنوعی ـ مانند تخصیص، تبیین، حکومت و ورود، تعلیل، سیاق، تقابل، سوال راوی، فهم و تفسیر نخستین راوی، عنوان باب حدیث، امر عقیب حظر، تمثیل ـ استفاده کرده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| قرینههای لفظی؛ قرینه؛ فهم حدیث؛ شیخ انصاری؛ شیخ أعظم | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 512 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 317 |
||