جستاری در «راسخان در علم» در قرآن کریم | ||
| پژوهش های قرآن و حدیث | ||
| دوره 57، شماره 1، شهریور 1403، صفحه 199-214 اصل مقاله (446.7 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jqst.2024.363209.670223 | ||
| نویسنده | ||
| ابراهیم اقبال* | ||
| دانشیار، گروه علوم قرآن و حدیث، دانشکدۀ الهیات و معارف اسلامی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. | ||
| چکیده | ||
| «راسخان در علم» تعبیری قرآنی با کاربردی اندک ولی بسیار مهم است. بازیابی معنای این عبارت و بازشناسی آن در دو کاربرد قرآنی و مباحث مرتبط، همچنان نیاز به پژوهش دارد. با بررسی سخن واژهشناسان و فرهنگنگاران واژههای قرآنی، میتوان به معنایی جامعتر از آنچه گفته شده، دست یافت و با ارزیابی اقوال مفسران و بازیابی و همافزایی رویکردهای ادبی، مانند: تناسب و اسلوب کلام، قصر و حصر در علم معانی و بلاغت، اِعراب و نحو، معناشناسی، رابطه همنشینها و جانشینها و توجه به کاربردهای موارد مرتبط در دیگر آیات و بخشهای قرآن کریم و. میتوان معنای آن را بازشناسی کرده و کاربرد آن را در قرآن و مباحث مرتبط نشان داد. معنای این عبارت، عالمان به علم الهی [یا علم لَدُنِّی و موهبتی] است که خداوند با خواست خود به برخی از بندگانش، عطاء میکند. این علم، رسوخ و استواری، باور و آرامش قلبی برای آنان دارد و ایشان را از لغزش و تردید رها میسازد. این همان معنای راسخان در علم در قرآن کریم است که ائمه معصومین(علیهم السلام)، مصادیق والای آن بوده و همچنین، عالمان به تأویل قرآن کریم نیز هستند؛ گرچه هر دو امر، محدود و منحصر در آنان نیست بلکه ملازمهای میان راسخان در علم با عالمان به تأویل وجود ندارد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| علم الهی یا لدنی؛ علم غیب؛ قصر و حصر نسبی؛ همنشین و جانشین؛ ائمه معصومین(ع) | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 464 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 409 |
||