تحلیل مکانی - زمانی توزیع آتشسوزیها در ایران با استفاده از دادههای ماهوارهای: شناسایی مناطق پرخطر و دورههای بحرانی | ||
| پژوهش های جغرافیای طبیعی | ||
| دوره 56، شماره 2، تابستان 1403، صفحه 91-110 اصل مقاله (2.11 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله کامل | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jphgr.2024.374089.1007838 | ||
| نویسنده | ||
| ابوالقاسم گورابی* | ||
| گروه جغرافیای طبیعی، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| آتشسوزیها یکی از مهمترین چالشهای زیستمحیطی ایران به شمار میروند. این پژوهش با هدف شناسایی استانهای پرخطر و دورههای بحرانی وقوع آتشسوزیها به تحلیل الگوهای مکانی و زمانی آتشسوزیها طی دوره 1382 تا 1402 در ایران، با استفاده از دادههای ماهوارهای پرداخته است. هدف نهایی این تحقیق، بهبود مدیریت آتشسوزیها با ارائه مکان استقرار بهینه ایستگاههای آتشنشانی در استانهای پرخطر است. پژوهش از سری زمانی دادههای ماهوارهای و پلتفرم Google Earth Engine و GIS، و مدلسازی رگرسیونی چند متغیره و برآورد چگالی کرنل (KDE) جهت شناسایی عوامل محیطی مؤثر و مناطق پرتکرار و دورههای بحرانی وقوع آتشسوزی استفاده کرده است. یافتهها نشان میدهند که در طول دوره 20ساله، مجموعاً 955600 کیلومترمربع از اراضی ایران دچار آتشسوزی شدهاند. بیشترین مساحت سوخته شده در سال ۱۳۸۹ به میزان 7722 کیلومترمربع و کمترین آن در سال 1401 به میزان 3031 کیلومترمربع ثبتشده است. همبستگی بین بارش ماهانه و مساحت سوخته شده معادل ۰٫۲۴- محاسبه شد که نشاندهنده رابطه معکوس بین افزایش بارندگی و کاهش آتشسوزیها است. استانهای خوزستان(۲۵۰۰۰ کیلومترمربع)، فارس و ایلام با بیشترین مساحت سوخته شده را طی این دوره تجربه کردهاند و محل بهینه برای استقرار ایستگاههای آتشنشانی هستند. همچنین، فصل تابستان، بهویژه در سالهای ۱۳۸۹ و ۱۳۸۶، بیشترین تعداد و مساحت آتشسوزیها را داشته است. این پژوهش با شناسایی الگوهای مکانی و زمانی، محل بهینه استقرار ایستگاههای آتشنشانی در مناطق استانهای مذکور را پیشنهاد میدهد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| آتشسوزی؛ تحلیل مکانی-زمانی؛ دادههای ماهوارهای مادیس؛ مدیریت منابع طبیعی؛ ایران | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,125 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 509 |
||