شازده احتجاب: تاکسیدرمی زمان و تاریخ | ||
| دوفصلنامۀ جامعهشناسی هنر و ادبیات | ||
| دوره 16، شماره 1، شهریور 1403، صفحه 47-68 اصل مقاله (1023.8 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jsal.2024.378874.666321 | ||
| نویسندگان | ||
| محمد نادرکردی* 1؛ محمدرضا جوادی یگانه2 | ||
| 1دانشجو دکتری جامعهشناسی نظری-فرهنگی، گروه جامعهشناسی، دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران، تهران، ایران. | ||
| 2دانشیار جامعهشناسی دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| این مقاله در نظر دارد به واسطه مطالعه ژانر رمان، و به صورت خاص رمان شازده احتجاب اثر هوشنگ گلشیری شکلی از تاریخنگاری را مورد مطالعه و نقد قرار دهد که به صورت مشخص نه تاریخنگاری است و نه داعیه تاریخنگاری دارد. به این منظور، با آوردن مقدماتی نشان دادهایم که ادبیات و بصورت خاص رمان، و در این مقاله رمان شازده احتجاب چگونه شکلی از تاریخنگاری محسوب میشود. تاریخنگاریِ رمان یا به بیان بهتر رمان-تاریخنگاری نه بازتاب یا بازیابی گذشتة عینی و تاریخ مشخص، بلکه این شکل از تاریخ-نگاری را به واسطه صورتبندی زمانی-مکانی«کرونوتوپ» درونی اثر ادبی مورد مطالعه قرار دادهایم. بر این اساس از نظریات میخاییل باختین در مقاله اقسام زمان و پیوستار زمانی-مکانی در رمان، به عنوان نگاه نظری و از مقاله حماسه و رمان به عنوان سنجة تحلیل شکل تاریخنگاری استفاده کردهایم. بر این اساس، شکل زمانی-مکانی شازده احتجاب نشان میدهد که این داستان و به واسطه آن تاریخنگاری حاصل از آن بر محوری از زمانی ایستا، بدون تغییر و حرکت استوار شده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| پیوستار زمانی-مکانی؛ رمان؛ حماسه؛ تاریخ؛ تاریخنگاری | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 447 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 298 |
||