پیوندهای مفید
اخبار و اعلانات
آمار
| تعداد نشریات | 127 |
| تعداد شمارهها | 7,196 |
| تعداد مقالات | 77,230 |
| تعداد مشاهده مقاله | 157,348,306 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 118,480,742 |
گونه شناسی انتشار شایعه در سازمان تفریحی، فرهنگی و ورزشی شهرداری اصفهان | ||
| مجله علمی "مدیریت فرهنگ سازمانی" | ||
| دوره 24، شماره 2، تیر 1405، صفحه 231-243 اصل مقاله (1.6 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jomc.2025.395946.1008826 | ||
| نویسندگان | ||
| محمد کریمزاده؛ مهرداد صادقی* ؛ رضا ابراهیمزاده دستجردی؛ علی رشیدپور | ||
| گروه فرهنگ و ارتباطات، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان(خوراسگان)، اصفهان، ایران | ||
| چکیده | ||
| هدف این مطالعه گونهشناسی انتشار شایعات و شناسایی عوامل مؤثر بر آن در سازمان تفریحی، فرهنگی و ورزشی شهرداری اصفهان بود. روش: با استفاده از روششناسی کیفی و تحلیل مضمون مصاحبههای نیمهساختاریافته با 93 نفر از کارکنان آن سازمان، مضامین اصلی مرتبط با علل و نحوه انتشار شایعات شناسایی و دستهبندی شدند. یافتهها : بر اساس رویکرد تحلیل مضمون تلاش شد مضامین مرتبط با انتشار شایعات از آنها استخراج شود که پس از خوشهبندی، تلفیق و حذف کدهای مشترک؛ 115مضمون کلیدی، 36 مضمون یکپارچهکنندۀ سطح دو، 7 مضمون یکپارچهکنندۀ سطح یک و پنج مضمون کلان به دست آمد. برای تبیین روایی تحقیق از دیدگاه صاحب نظران استفاده شد که نشان از روایی قابل قبول نتایج حاصل است. برای ارزیابی پایایی نیز از روش هولستی استفاده شد که بر مبنای آن، میزان پایایی محاسبهشده 911/0 و بالاتر از مقدار استاندارد 7/0 بود. نتیجهگیری: نتایج حاصل نشان داد که انتشار شایعات در این سازمان تحت تأثیر عوامل هدفمند و بی هدف قرار دارد و از طریق کانالهای مختلفی از جمله ارتباطات چهرهبهچهره، تلفنی و رسانههای اجتماعی صورت میگیرد. نتایج بدست آمده در قالب شبکۀ مضامین، ایجاد شد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| شایعه؛ انتشار شایعه؛ گونه شناسی؛ سازمان تفریحی فرهنگی ورزشی شهرداری | ||
| عنوان مقاله [English] | ||
| Typology of Rumor Dissemination in the Recreational, Cultural, and Sports Organization of Isfahan Municipality | ||
| نویسندگان [English] | ||
| Mohammad Karimzadeh؛ Mehrdad Sadeghi؛ Reza Ebrahimzadeh؛ Ali Rashidpor | ||
| Department of Culture and Communication, Islamic Azad University, Isfahan-Khorasgan Branch, Isfahan, Iran | ||
| چکیده [English] | ||
| Objective: The aim of this study was to develop a typology of rumor dissemination and to identify the factors influencing it. This research examined the phenomenon of rumor within the Recreational, Cultural, and Sports Organization of Isfahan Municipality. Method: Using a qualitative methodology and thematic analysis, semi-structured interviews were conducted with 93 employees of the organization. The main themes related to the causes and modes of rumor dissemination were identified and categorized. Findings: Based on the thematic analysis approach, relevant themes regarding rumor dissemination were extracted. After clustering, integration, and elimination of overlapping codes, 115 key themes, 36 level-two organizing themes, 7 level-one organizing themes, and 5 global themes were obtained. To assess the validity of the research, expert opinions were used, indicating acceptable validity of the findings. For reliability assessment, the Holsti method was employed, yielding a reliability coefficient of 0.911, which is above the standard threshold of 0.7. Conclusion: The results indicated that rumor dissemination in this organization is influenced by both intentional and unintentional factors, and occurs through various channels including face-to-face communication, phone conversations, and social media. The results were presented in the form of a thematic network. | ||
| کلیدواژهها [English] | ||
| Rumor, rumor spreading, typology, municipal cultural and sports recreation organization Municipality | ||
| مراجع | ||
|
آقاداوود، سید رسول؛ داوودی، سید محمدرضا؛ نوروزی، حسن و محمودی، نوید (1393). تأثیر شایعات سازمانی بر عملکرد شغلی کارکنان شرکت مجتمع گاز پارس جنوبی. مدیریت منابع انسانی در صنعت نفت، د 7 ش 25، 145 ـ 174.
افروز, دکتر غلامعلی . (1392). روانشناسی شایعه و روش های مقابله. تهران. فرهنگ اسلامی. چ 5
بیجاد، علی (1401). روانشناسی شایعه. چ 3. تهران: وانیا.
محمدپور، احمد (1402). روش تحقیق کیفی: ضد روش 1. چ 5. تهران: جامعهشناسان.
Aghadavood, S. R., Davoodi, S. M.R., Nowruzi, H., & Mahmoudi, N. (2014). The effect of organizational rumors on the job performance of employees of South Pars Gas Complex Company. Quarterly Journal of Human Resources Management in the Oil Industry. Vol. 7, No. 25, 145-174. (in Persian)
Aliakbari, M. & Shokri, A. (2024). Analyzing the Semantic and sociolinguistic Patterns of Rumor in the Iranian Context: A Content Analysis of Social. Journal of Linguistic Studies Theory and Practice Media Rumors, 2(2), 289-314.
Bijad, A. (2022). The Psychology of Rumor. 3rd edition. Tehran: Vania Publications. )in Persian(
Bordia, P., Jones, E., Gallois, C., & Callan, V. J. (2007). Management are aliens! Rumors and stress during organizational change. Group & Organization Management, 32(5), 601–621.
Bordia, P., Jones, E., Gallois, C., & Callan, V. J. (2020). Rumors and organizational trust: Impacts during crisis events. Journal of Business and Psychology, 35(5), 665-681.
Chua, A. Y. & Banerjee, S. (2018). Rumors and rumor corrections on Twitter: Studying message characteristics and opinion leadership [Paper presentation]. The 4th International Conference on Information Management. United Kingdom: Oxford.
Chua, A. Y., Aricat, R., & Goh, D. (2017). Message content in the life of rumors: Comparing three rumor types [Paper presentation]. The 12th International Conference on Digital Information Management. Japan: Fukuoka.
DiFonzo, N. & Bordia, P. (2007). Rumor psychology: Social and organizational approaches. Wahsington: American Psychological Association.
Garrett, R. K. (2011). Troubling consequences of online political rumoring. Human Communication Research, 37(2), 255-274.
Goh, D. H. L., Chua, A. Y., Shi, H., Wei, W., Wang, H., & Lim, E. P. (2017). An analysis of rumor and counter-rumor messages in social media. In S. Choemprayong, F. Crestani, & S.J. Cunningham (Eds.), Digital libraries: Data, information, and knowledge for digital lives (pp. 256-266). Springer.
Kwon, K. H., Bang, C. C., Egnoto, M., & Rao, H. R. (2016). Social media rumors as improvised public opinion: Semantic network analyses of Twitter discourses during Korean saber rat tling 2013. Asian Journal of Communication, 26(3), 201-222.
Mohammadpour, A. (2023). Qualitative Research Methodology: Anti-Method 1. 5th edition. Tehran: Sociologists Publications.
Oh, O., Agrawal, M., & Rao, H. R. (2013). Community intelligence and social media services: A rumor theoretic analysis of tweets during social crises. MIS Quarterly, 37(2), 407-426.
Oh, O., Agrawal, M., & Rao, H. R. (2021). Information control and rumors in financial markets. Information Systems Research, 32(1), 1-19.
Starbird, K., Arif, A., & Wilson, T. (2019). Disinformation as collaborative work: Surfacing the participatory nature of strategic information operations. Proceedings of the ACM on Human-Computer Interaction, 3(CSCW), 1-26.
Zeng, R. & Zhu, D. (2019). A model and simulation of the emotional contagion of netizens in the process of rumor refutation. Scientific Reports, 9(1), 1-15
Zhou, A., liu, Y., & Su, X. (2019). Gossip fiercer than a tiger: Effect of workplace negative gossip on targeted employees' innovative behavior. Social Behavior and Personality An International Journal, 47(5), 1-11. Doi: 10.2224 / sbp.5727. | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 319 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 174 |
||
سامانه مدیریت نشریات علمی. قدرت گرفته از سیناوب