| تعداد نشریات | 127 |
| تعداد شمارهها | 7,196 |
| تعداد مقالات | 77,227 |
| تعداد مشاهده مقاله | 157,250,762 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 118,419,592 |
فضای شهری بیزمان بستر کسبوکار اجتماعی و توانمندسازی جوامع محلی، مطالعه موردی میدان نقشجهان اصفهان | ||
| کسب وکار اجتماعی | ||
| دوره 2، شماره 3 - شماره پیاپی 5، مهر 1404، صفحه 339-355 اصل مقاله (751.16 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jsbu.2025.400417.1052 | ||
| نویسندگان | ||
| سارا محمودیان مصلح1؛ زهرا سادات سعیده زرابادی* 2؛ فرح حبیب2؛ منوچهر طبیبیان3 | ||
| 1گروه شهرسازی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی،تهران، ایران. | ||
| 2گروه شهرسازی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. | ||
| 3گروه شهرسازی، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، ایران. | ||
| چکیده | ||
| در فضاهای شهری معاصر که با دگرگونیهای شتابان کالبدی، اجتماعی و اقتصادی مواجهاند، شهرها بهتدریج معنا و هویت تاریخی خود را از دست داده و با پدیدههایی همچون فراموشی جمعی و زوال هویت مکان روبهرو میشوند. بازخوانی مفهوم «بیزمانی» میتواند رویکردی نوین برای تقویت پایداری فرهنگی، بازتولید اجتماعی و توسعه زیستبومهای محلی فراهم آورد. بیزمانی به کیفیتی از فضا اطلاق میشود که علیرغم گذر زمان، معنا، کارکرد و تجربهی انسانی خود را حفظ کرده و در حافظه جمعی پایدار میماند. پژوهش حاضر با هدف واکاوی کیفیتهای «فضای شهری بیزمان» بهعنوان بستری برای شکلگیری کسبوکارهای اجتماعی و ارتقای توانمندی جوامع محلی، با تمرکز بر میدان نقشجهان اصفهان انجام شده است. روش تحقیق کیفی و مبتنی بر نظریه داده بنیاد است. دادهها از طریق مصاحبههای نیمهساختاریافته با ۱۲ نفر از ذینفعان (چهار فروشنده بومی، دو زن فعال محلی، دو گردشگر فرهنگی، دو استادکار صنایعدستی و دو راهنمای گردشگری)، بههمراه مشاهدات میدانی و تحلیل اسناد تاریخی و معاصر گردآوری و طی سه مرحله کدگذاری باز، محوری و انتخابی تحلیل شده است. یافتهها نشان میدهد که فضای بیزمان دارای کیفیتهایی نظیر تداوم معنایی و حافظه تاریخی، خاطرهانگیزی، آیینپذیری، چندعملکردیبودن، مقیاس انسانی، پیوند با طبیعت و سازمان فضایی منسجم است. این ویژگیها ضمن تقویت حافظه جمعی، تعاملات اجتماعی و مشارکت فرهنگی، بستر ایجاد شبکههای خرد اقتصادی و شکلگیری کسبوکارهای اجتماعی محلی را مهیا میکنند. مطالعه موردی میدان نقشجهان نشان میدهد که تلفیق عملکردهای تجاری، آیینی، حکومتی و تفریحی در چارچوب فضایی منسجم، نمونهای برجسته از فضای بیزمان است؛ فضایی که نه وضعیتی ایستا بلکه عرصهای پویا برای تابآوری شهری، بازتولید اجتماعی و تداوم حیات فرهنگی در گذر زمان به شمار میآید. | ||
| کلیدواژهها | ||
| توانمندسازی محلی؛ فضای شهری بیزمان؛ کسبوکار اجتماعی؛ میدان نقشجهان اصفهان؛ نظریه دادهبنیاد | ||
| عنوان مقاله [English] | ||
| Timeless Urban Space as a Platform for Social Enterprise and the Empowerment of Local Communities: A Case Study of Naqsh-e Jahan Square, Isfahan | ||
| نویسندگان [English] | ||
| sara mahmoudian mosleh1؛ zahra sadat saeideh zarabadi2؛ farah habib2؛ Manouchehr Tabibian3 | ||
| 1Department of Urban development, SR.C., Islamic Azad University, Tehran, Iran. | ||
| 2Department of Urban development, SR.C., Islamic Azad University, Tehran, Iran. | ||
| 3Department of Urban Development, College of Fine Arts, University of Tehran, Iran. | ||
| چکیده [English] | ||
| In contemporary urban environments undergoing rapid physical, social, and economic transformations, cities are gradually losing their historical meaning and identity, facing phenomena such as collective amnesia and decline in place identity. Revisiting the concept of “timelessness” offers a novel approach to strengthening cultural sustainability, social reproduction, and developing local ecosystems. Timelessness refers to a spatial quality that, despite the passage of time, retains its meaning, functions, and human experiences, sustaining itself within collective memory. This qualitative study, grounded in Grounded Theory, explores the qualities of "timeless urban space" as a platform for social enterprise formation and local community empowerment, focusing on Naqsh-e Jahan Square in Isfahan. Data were collected through semi-structured interviews with 12 stakeholders including local vendors, active women, cultural tourists, handicraft masters, and tour guides, complemented by field observations and analysis of historical and contemporary documents. Findings reveal that timeless spaces possess characteristics such as semantic continuity and historical memory, evocativeness, ritual adaptability, multifunctionality, human scale, connection to nature, and spatial coherence. These features enhance collective memory, social interaction, and cultural participation while providing foundations for small-scale economic networks and the emergence of local social enterprises. Naqsh-e Jahan Square exemplifies a timeless space where integrated commercial, ritual, governmental, and recreational functions create a dynamic arena for urban resilience, social reproduction, and sustained cultural life over time. | ||
| کلیدواژهها [English] | ||
| Grounded Theory, Local Empowerment, Naqsh-e Jahan Square Isfahan, Social Enterprise, Timeless Urban Space | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 875 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 535 |
||