پیوندهای مفید
اخبار و اعلانات
آمار
| تعداد نشریات | 127 |
| تعداد شمارهها | 7,130 |
| تعداد مقالات | 76,733 |
| تعداد مشاهده مقاله | 153,922,722 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 115,923,493 |
نقش مؤلفههای معماری میانافزا در ارتقاء هویت محلهای بر اساس تعامل فضای نو و میراث کالبدی (موردپژوهی: ساختمان چیذری و نیماد در شهر تهران) | ||
| نشریه هنرهای زیبا: معماری و شهرسازی | ||
| دوره 30، شماره 3، مهر 1404، صفحه 69-88 اصل مقاله (1.64 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jfaup.2025.398865.673100 | ||
| نویسندگان | ||
| رضا نقدبیشی* 1؛ منا افسر2 | ||
| 1استادیار، گروه معماری، دانشکده هنر و معماری، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. | ||
| 2کارشناس ارشد معماری داخلی، گروه معماری، دانشکده هنر و معماری، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. | ||
| چکیده | ||
| توسعۀ کالبدی معاصر در بافتهای تاریخی، در صورت بیتوجهی به ساختارهای زمینهای، به گسست فضایی و تضعیف هویت محلهای میانجامد. معماری میانافزا بهعنوان رویکردی مؤثر، با حفظ انسجام فضایی و ارتقاء کیفیت محیطی پیوند گذشته و حال را بازتعریف میکند. هدف این پژوهش، بررسی نقش معماری میانافزا در تقویت هویت محلهای است و بر اساس سه فرضیۀ نظری انجام شد که بر تأثیر سازگاری زمینهگرا بر انسجام کالبدی، نقش ابعاد روانشناسی محیطی در ادراک ذهنی و کارکرد توسعه و حفاظت در ایجاد توازن میان فضاهای نو و میراث کالبدی تأکید دارند. این پژوهش با رویکردی ترکیبی و ماهیت کاربردی انجام شده است؛ در مرحلۀ نخست، مؤلفههای نظری با تحلیل محتوای کیفی ادبیات و با استفاده از نرم افزا مکس کیو دی ای (MAXQDA) استخراج شدند. سپس برای سنجش متغیرها و استخراج راهبردها، یک پرسشنامۀ بازپاسخ در میان متخصصان توزیع و نتایج به تدوین پرسشنامهای ساختاریافته انجامید. در ادامه، دادههای کمی بر اساس طیف لیکرت از ساکنان و همان متخصصان گردآوری شد. همچنین، دو بنای چیذری و نیماد در تهران بهعنوان مطالعه موردی انتخاب شدند. در این بخش، دادهها با استفاده از نرمافزار اسپیاساس (SPSS) و از طریق آزمونهای همبستگی و تحلیل واریانس ارزیابی شدند. درنهایت، پژوهش نشان داد معماری میانافزا از طریق انطباق با الگوی زمینهگرا و پاسخ به مؤلفههای روانشناختی، توازن معناداری میان ابعاد عینی و ذهنی هویت محلهای برقرار کرده و منجر به ارتقای کیفیت محیطی در بافتهای تاریخی میشود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| ابعاد روانشناسی محیطی؛ توسعه و حفاظت میراث؛ سازگاری زمینهگرا؛ معماری میانافزا؛ هویت محلهای | ||
| عنوان مقاله [English] | ||
| The Role of Infill Architecture Components in Enhancing Neighborhood Identity Based on the Interaction Between New Spaces and Physical Heritage (Case Study: Chidzari and Nimad Buildings in Tehran) | ||
| نویسندگان [English] | ||
| Reza Naghdbishi1؛ Mona Afsar2 | ||
| 1Assistant Professor, Department of Architecture, ST.C. Islamic Azad University, Tehran, Iran. | ||
| 2Master of Interior Architecture, Department of Architecture, ST.C. Islamic Azad University, Tehran, Iran. | ||
| چکیده [English] | ||
| Contemporary physical development in historic urban fabrics, especially in major cities like Tehran, can have negative impacts if contextual structures and characteristics are overlooked. Such development often leads to spatial fragmentation, loss of cohesion, and a weakening of neighborhood identity. Infill architecture is proposed as an effective and innovative approach in these settings. It aims to redefine the connection between past and present by preserving spatial continuity and improving the quality of the environment. This approach also allows new architectural elements to adapt to and interact with existing heritage. This research investigates the role of infill architecture in enhancing neighborhood identity. The study is based on three theoretical hypotheses. The first is that contextual compatibility strengthens physical continuity. The second is that environmental psychology dimensions contribute to improved subjective perception among users. The third hypothesis is that development and conservation, when balanced, create harmony between new spaces and historic values. The research assesses the performance of these components in both the objective and subjective dimensions of neighborhood identity. A mixed-methods applied research design was used. In the first phase, theoretical components were derived through qualitative content analysis of the literature using MAXQDA. To measure the variables and extract strategies, an open-ended questionnaire was administered to domain experts, and their responses guided the development of a structured instrument. Next, quantitative data were gathered from residents and experts using a Likert-scale survey. Additionally, two case studies—the Chidzari and Nimad buildings within Tehran's historic urban fabric—were chosen as practical exemplars. This dual approach enabled evaluation of how the theoretically derived components manifest in real contexts and provided empirical grounding for assessing their applicability and performance in practice. Data were analyzed using SPSS software. Several statistical methods were employed, including correlation analysis, analysis of variance, and group comparison tests. The findings from both qualitative and quantitative approaches indicate that infill architecture, when implemented with attention to contextual principles and the psychological and social needs of residents, can significantly strengthen both the objective and subjective aspects of neighborhood identity. The objective aspects include physical continuity and compatibility with the historical setting. The subjective aspects involve a sense of belonging, perception of identity, and collective memory. The results underscore the importance of preserving physical continuity, adapting strategies to the local context, and fostering active interplay between new and historic spaces. Furthermore, the comparative analysis demonstrated that residents, placing greater emphasis on the psychological dimensions of neighborhood identity, attained higher mean ranks in the Mann–Whitney U test, whereas experts concentrated more on design principles and physical coherence. Given the limited expert sample, these findings should be interpreted with caution, and further research is required to enhance their generalizability. Overall, the study underscores that successful infill architecture in historic urban areas depends on a collaborative, holistic strategy aimed at preserving heritage, enhancing environmental quality, and fostering residents' sense of belonging. In doing so, it offers a viable model for sustainable neighborhood development and practical guidance for planners and architects integrating new interventions into historic contexts. | ||
| کلیدواژهها [English] | ||
| contextual compatibility, development and conservation, environmental psychology dimensions, infill architecture, neighborhood identity | ||
| مراجع | ||
|
Abdolhamidi, M., Jalili Sadrabad, S., & Dolat Abadi, F. (2019). Select the infill Architectural patterns, for historical Texture, with a focus on, physical-spatial features Case study: site of Qurkhaneh in Tehran [Entekhab-e olguha-ye memari-ye miyan-afza-ye monaseb dar baft-e tarikhi ba tamarkoz bar khanesh-e vizhegi-ha-ye kalbodi–fazayi]. Journal of Urban and Rural Management, 18(55), 255–276. http://ijurm.imo.org.ir/article-1-2631-fa.html (In Persian) Alexander, C. (1979). The timeless way of building. Oxford University Press. Anjoman Shoa, M., Hanachi, P., & Andaroodi, E. (2020). Principles and strategies for designing infill structures as driving development of historic fabrics [Osol va rahkarhaye tarahi sakhtarhaye miyan-afza be mesabe moharek-e tosee bafthaye tarikhi]. Journal of Studies on Iranian Islamic City, 10(37), 67–80. https://dorl.net/dor/20.1001.1.2228639.1398.10.37.6.0 (In Persian) Ardalan, N., & Bakhtiar, L. (1973). The sense of unity: The Sufi tradition in Persian architecture (2nd ed., Vol. 9). University of Chicago Press. Atashpanjeh, A., Naghizadeh, M., & Zarabadi, Z. S. (2021). Analysis of factors affecting the evolution of the sign system and the duality of identity in the urban context with a semiotic approach [Tahlil-e avamel-e moasser bar tahavvol-e nezam-e neshane-ha va doganegi-ye hoviat dar baft-e shahri ba rooykard-e neshane-shenakhti]. Journal of Applied Researches in Geographical Sciences, 21(62), 489–510. https://doi.org/10.52547/jgs.21.62.489 (In Persian) Bahrami Far, P., Qobadian, V., & Mahmoudi, M. (2022). Recreating concepts in the architecture of historical bodies in the construction of interstate buildings in the historical context of metropolis Iran (Case study: Tehran, Isfahan, Shiraz cities) [Barrasi-ye mafahim-e nahofte dar me'mari-ye badaneh-haye tarikhi dar sakht-e banaha-ye miyan-afza dar baft-e tarikhi-ye kalanshahrhaye Iran (Motale'e-ye moredi: shahrhaye Tehran, Esfahan va Shiraz)] Hoviatshahr, 16(4), 109–126. https://doi.org/10.30495/hoviatshahr.2022.18452 (In Persian) Banihashemi, M. A. (2018). Evaluation of infill development in urban neighborhoods using contextual approach to increasing interactions of residents (Case study: Danesh Alley, Tabriz City) [Arzyabi-ye tosee-ye miyan-afza dar mahaleh-haye shahri ba ruykard-e zamineshenasi dar afzayesh-e ta'amolat-e sakenin (Motale'e-ye moredi: Kuyi Danesh, Tabriz)]. Urban Planning Knowledge, 2(2), 79–93. https://doi.org/10.22124/upk.2018.10588.1099 (In Persian) Beiglu, F. B., Husseini Ghafari, S. M., & Taheri, A. (2019). Infill architecture as a solution for livability and historical texture quality promotion. Civil Engineering Journal, 5(1), 165–171. https://doi.org/10.28991/cej-2019-03091234 Behzadfar, M. (2011). Urban Identity: A Look at the Identity of Tehran [Hoviat-e shahr, negahi be hoviat-e shahr-e Tehran]. Nashr-e Shahr. (In Persian) Bicknell, J., Judkins, J., & Korsmeyer, C. (2023). Monuments and Memorials: Ethics Writ Large. J. Harold (Ed.), The Oxford Handbook of Ethics and Art (pp. 521–541). Oxford University Press. https://doi.org/10.1093/oxfordhb/9780197539798.013.34 Boussaa, D. (2018). Urban regeneration and the search for identity in historic cities. Sustainability, 10(1), Article 48. https://doi.org/10.3390/su10010048 Brolin, B. C. (1980). Architecture in Context: Fitting New Buildings with Old. Van Nostrand Reinhold. Byard, P. S. (2019). The architecture of additions: Design and regulation (Vol. 1) (R. Naghdbishi & P. Rahmati, Trans.). Research Institute of Cultural Heritage, Handicrafts and Tourism. (Original work published 1998) (In Persian) Carmona, M. (2021). Public Places Urban Spaces: The Dimensions of Urban Design (3rd ed.). Routledge. https://doi.org/10.4324/9781315158457 Daneshpour, A., & Shiri, E. (2015). Physical-functional components comprising the identity of historical texture of Iranian-Islamic city [Anaser-e kalbodi-karkordi shekl-dehande be hoviat-e baft-haye tarikhi-ye shahr-e Irani Eslami]. Naqshejahan: Basic Studies and New Technologies of Architecture and Planning, 5(1), 17–25. http://dorl.net/dor/20.1001.1.23224991.1394.5.1.4.5 (In Persian) Dehkhoda, A.-A. (1966). Dehkhoda Dictionary [Loghat-nameh-ye Dehkhoda]. University of Tehran Press. (In Persian) Eckardt, F., & Al-Sadaty, A. (2023). Urban heritage in transformation: Physical and non-physical dimensions of changing contexts. Urban Planning, 8(1), 1–4. https://doi.org/10.17645/up.v8i1.6633 Eisenman, P. (2007). Written into the void: Selected writings, 1990–2004. Yale University Press Esmaeilian, S., & Ranjbar, E. (2014). Finding main effective factors of creating and transition of collective memory in urban public spaces: Case study—Tehran (Tajrish Square, Baharestan Square, and City Theater plaza) [Barrasi-ye tatbighi-ye moalefe-haye moasser bar shekl-giri va enteghal-e khaterat-e jam'i dar fazaha-ye omumi-ye shahri (Nemune-ye moredi: Tehran, Meydan-e Tajrish, Meydan-e Baharestan va meydanche-ye Teatr-e Shahr)]. Armanshahr Architecture & Urban Development, 6(11), 181–194. https://sid.ir/paper/491664/fa (In Persian) Fadaei-Nezhad, S., & Eshrati, P. (2015). Analysis of authenticity recognition components in cultural heritage conservation [Vakavī-ye moalefe-haye bazshenakht-e asalat dar hefazat-e miras-e farhangi]. Journal of Fine Arts: Architecture and Urban Planning, 19(4), 77–86. https://doi.org/10.22059/jfaup.2015.55697 (In Persian) Faroughi, M., & Yazdani, D. (2024). Comparison of patterns and developing physical criteria of infill design in historical context of city of Rasht correspondence with basic concepts in architecture [Qeyas-e olguha va tadvin-e meyarhaye kalbodi-ye tarahi-ye miyan-afza dar baft-e qadim-e shahr-e Rasht dar tanazor ba mafahim-e payeh dar memari]. Culture of Islamic Architecture and Urbanism Journal, 9(2), 183–206. https://doi.org/10.61186/ciauj.9.2.183 (In Persian) Farshchin, A., Rafieian, M., & Ramezani, R. (2019). Redevelopment of urban centers in the framework of residential infill development approach: Case study of Tajrish Bazaar neighborhood [Baztose'e-ye marakez-e shahri dar charchub-e ruykard-e tosee-ye miyan-afza-ye maskuni: nemune-ye moredi-ye mahalle-ye bazar-e Tajrish]. Geographical Planning of Space Quarterly Journal, 9(31), 13–38. https://doi.org/10.30488/gps.2019.90103 (In Persian) Flyvbjerg, B. (2006). Five misunderstandings about case-study research. Qualitative Inquiry, 12(2), 219–245. https://doi.org/10.1177/1077800405284363 Ghaderian, M. (2018). Infill development in historic urban quarters: Case study of urban design brief in Ilchi Khan in historic urban quarters of Yazd [Charchub-e tosee-ye miyan-afza dar baft-haye tarikhi: barrasi-ye moredi-ye dasturkar-e tarahi-ye sayt-e Ilchi Khan dar baft-e tarikhi-ye Yazd]. Journal of Architecture and Urban Planning, 9(19), 93–112. https://doi.org/10.30480/aup.2017.540 (In Persian) Ghadiri, B. (2006). New structures in historic environments [Sakhtarha-ye jadid dar mohithaye tarikhi]. Cultural Research Bureau. (In Persian) Gharehbeglou, M., Nejad Ebrahimi, A., & Ardabilchi, I. (2019). Infill architecture: An interdisciplinary approach to design in historic context (Case study: Mashrouteh commercial complex in the historic fabric of Tabriz Bazaar) [Memari-ye miyan-afza; ruykardi miyan-reshte-i baraye tarahi dar baft-e tarikhi. Nemune-ye moredi: majmu'e-ye tejari-ye Mashrouteh dar baft-e tarikhi-ye bazar-e Tabriz]. Bagh-e Nazar, 16(76), 57–68. https://doi.org/10.22034/bagh.2019.142666.3713 (In Persian) Ghazanfarian, S., Naghdbishi, R., & Ziabakhsh, N. (2021). Evaluating the influence of infill architecture criteria on the design of cultural spaces [Sanjesh-e mizan-e tasirgozari-ye meyarhaye memari-ye miyan-afza dar tarahi-ye fazaha-ye farhangi]. Hoviatshahr, 15(45), 111–124. https://doi.org/10.30495/hoviatshahr.2021.15623 (In Persian) Gharavi Khansari, M. (2018). From traditional neighborhood to contemporary neighborhood: A study on revitalizing neighborhood identity in contemporary city [Az mahale-ye sonati ta mahale-ye moaser; kandokavi dar rahkarhaye ehya-ye hoviat-e mahalli dar shahr-e emruz]. Armanshahr Architecture & Urban Development, 10(21), 61–76. https://www.magiran.com/p1804479 (In Persian) Ghorbani, R., Roustaie, S., & Abolhassani, N. (2023). Investigation of physical interventions in historical contexts and its effect on the cohesion and continuity of space organization (Case study: Historical context of Tabriz) [Barrasi-ye modakhelat-e kalbodi dar baft-haye tarikhi va tasir-e an bar enshejam va peyvastegi-ye sazman-e fazayi (Motale'e-ye moredi: baft-e tarikhi-ye shahr-e Tabriz)]. Journal of Geography and Planning, 27(83), 117–131. https://doi.org/10.22034/gp.2023.14224 (In Persian) Habibi, S. M., & Maghsoudi, M. (2017). Urban restoration: Definitions, theories, experiences, global charters and resolutions, methods and urban actions (8th ed.) [Marmatt-e shahri: taarif, nazariye-ha, tajareb, manshurha va ghatnameh-haye jahani, ravesh-ha va eghdamat-e shahri]. University of Tehran Press. (In Persian) Hanachi, P., & Fadaei Nezhad, S. (2011). A conceptual framework for integrated conservation and regeneration in historic urban areas [Tadvin-e charchub-e mafhumi-ye hefazat va bazafarini-ye yekparche dar baft-haye farhangi–tarikhi]. Journal of Fine Arts: Architecture & Urban Planning, 3(46), 15–26. https://jfaup.ut.ac.ir/article_25057.html (In Persian) Haslam, S. A., Fong, P., Haslam, C., & Cruwys, T. (2024). Connecting to community: A social identity approach to neighborhood mental health. Personality and Social Psychology Review, 28(3), 251–275. https://doi.org/10.1177/10888683231216136 Hosseini Koumleh, M., Aliolhesabi, M., & Daneshpour, S. A. (2023). A theoretical framework for determining the optimal threshold of change, continuity, and stability of the concept of collective memory in the historical center of Tehran [Charchubi nazari dar ta'yin-e astane-ye behine-ye degarguni, peyvastegi va payayi-ye mafhum-e khatere-ye jam'i dar markaz-e tarikhi-ye Tehran]. Iranian Journal of Architecture and Urban Planning, 14(1), 187–209. https://doi.org/10.30475/isau.2022.300209.1759 (In Persian) Hu, Y., Heath, T., Tang, Y., & Zhang, Q. (2017). Using quantitative analysis to assess the appropriateness of infill buildings in historic settings. Journal of Architectural and Planning Research, 34(3), 223–235. https://www.jstor.org/stable/44987221 Hudnut, W. H., III. (2001). Comment on J. Terence Farris’s “Barriers to using urban infill development to achieve smart growth.” Housing Policy Debate, 12(1), 31–40. https://doi.org/10.1080/10511482.2001.9521396 Jansson, M., & Schneider, J. (2023). The welfare landscape and densification—Residents’ relations to local outdoor environments affected by infill development. Land, 12(11), Article 2021. https://doi.org/10.3390/land12112021 Khadem, E., Gharai, F., & Ghasemi Esfahani, M. (2018). Identifying the effects of neighborhood identity on residents’ satisfaction of living environment (Case study: Ali Gholi Agha quarter and Valiasr quarter) [Shenasa'i-ye mizan-e tasir-e hoviat-e baft-haye mahalat bar rezayat-e sakenan az mohit-e zendegi (Nemune-ye moredi: mahale-ye Ali Gholi Agha va Vali'asr dar Esfahan)]. Spatial Planning, 7(2), 59–78. https://doi.org/10.22108/sppl.2017.81339.0 (In Persian) Khalaf, R. W. (2015). The reconciliation of heritage conservation and development: The success of criteria in guiding the design and assessment of contemporary interventions in historic places. Archnet-IJAR: International Journal of Architectural Research, 9(1), 77–92. https://doi.org/10.26687/archnet-ijar.v9i1.504 Khorasani, H., Bemanian, M. R., & Kiani, K. (2020). Heritage (cultural) landscape indicators in historical fabric: Case study of the Oudlajan historic fabric [Shakhes-haye manzar-e mirasi (farhangi) dar baft-e tarikhi: nemune-ye moredi baft-e tarikhi-ye Oudlajan]. Journal of Conservation of Historical Textures, 1(1), 60–73. http://cha.richt.ir/article-12-125-fa.html (In Persian) Lynch, K. (1960). The image of the city. MIT Press. Madanipour, A. (2017). Cities in time: Temporary urbanism and the future of the city. Bloomsbury Academic. https://doi.org/10.5040/9781350014275 Mahdinejad, S., & Shaqaqi, S. (2020). Revitalizing the identity of the historical urban fabric with emphasis on organizing the physical and visual system (Case study: Vejouyeh historic square, Tabriz) [Ehya-ye hoviat-e baft-e tarikhi-ye shahr ba ta'kid bar samandehi-ye nezam-e kalbodi va basari (Motale'e-ye moredi: meydan-e tarikhi-ye Vejouyeh, Tabriz)]. Quarterly Journal of Studies on Iranian-Islamic City, 11(41), 69–80. https://dorl.net/dor/20.1001.1.2228639.1399.11.41.6.5 (In Persian) Malpas, J. (2018). Place and experience: A philosophical topography (2nd ed.). Routledge. https://doi.org/10.4324/9781315265445 Manahasa, E., Manahasa, O., Leduc, T., & Halgand, M.-P. (2024). Neighbourhood identity: A methodological perspective from Nantes-France. Archnet-IJAR: International Journal of Architectural Research, 19(1), 44–65. https://doi.org/10.1108/ARCH-09-2023-0239 Naeeni, S. S., & Soheili, J. A. (2019). Preferential strategies in designing historical textures’ infill buildings from the perspective of architecture, urban engineering, restoration and repair experts [Estrategi-ye tarjihi-ye tarahi-ye banaha-ye miyan-afza dar baft-haye tarikhi az didgah-e motekhasesan-e memari, shahrsa zi va marmat]. Armanshahr Architecture & Urban Development, 12(27), 111–118. https://doi.org/10.22034/aaud.2019.92453 (In Persian) Naghdbishi, R. (2018). Environment-behavior (E.B.) based architectural training modeling [Modell-sazi-ye amoozesh-e memari ba mehvariyat-e motale'at-e mohiti–raftar]. Architectural and Environmental Research, 1(1), 55–68. https://doi.org/10.30470/jaer.2018.32728 (In Persian). Naghdbishi, R., Barghjelveh, S., Islami, S. G., & Kamelnia, H. (2016). Considerations of Gibsonian affordances in systematic exploration of design process model in architectural education [Olgu-ye amoozesh-e memari bar asas-e nazariye-ye ghabeliyat-haye mohiti-ye Gibson]. Hoviatshahr, 10(26), 75–84. https://dorl.net/dor/20.1001.1.17359562.1395.10.2.7.4 (In Persian) Nazarabadian, M., Razmaramina, M., & Pilehvar, A. (2024). Explaining the model of promoting infill development by urban design in a historical context of Mashhad metropolis. International Journal of Architectural Engineering & Urban Planning, 34(2). https://doi.org/10.22068/ijaeup.825 Niaei, E., Daneshjoo, K., & Bemanian, M. R. (2021). Analysis of the physical criteria of infill buildings for use in their design and evaluation [Tahlil-e meyarhaye kalbodi-ye banaha-ye miyan-afza be manzur-e be kar-giri dar tarahi va arzyabi-ye anha]. Bagh-e Nazar, 18(100), 41–58. https://doi.org/10.22034/bagh.2021.242484.4628 (In Persian) Norberg-Schulz, C. (1980). Genius loci: Towards a phenomenology of architecture. Rizzoli. Núñez-Camarena, G. M., Clavijo-Núñez, S., Rey-Pérez, J., Aladro-Prieto, J.-M., & Roa-Fernández, J. (2023). Memory and identity: Citizen perception in the processes of heritage enhancement and regeneration in obsolete neighborhoods—The case of Polígono de San Pablo, Seville. Land, 12(6), Article 1234. https://doi.org/10.3390/land12061234 Parvizi, A. (2020). The role of collective memory in the preservation and enhancement of local identity in historical neighborhoods. Iranian Journal of Islamic Urbanism, 30(1), 66–75. Pour Ahmadi, M., & Yektan Rostami, E. (2023). Façade design recommendations towards visual compatibility of infill buildings with the Qajar architecture of the cities of Mazandaran province. International Journal of Architecture and Urban Planning, 33(3), 1–16. https://doi.org/10.22068/ijaup.771 Pourjafar, M. R., Pourmand, H., Zabihi, H., Hashemi Demneh, L. S., & Taban, M. (2011). Phenomenology of identity and place in historical context [Padidarshenasi-ye hoviat va makan dar baft-haye tarikhi]. Journal of Studies on Iranian Islamic City, 1(3), 11–20. https://sid.ir/paper/177334/en (In Persian) Pourmousavi, S. M., Mostofi, A. N., & Shokouhi Bidhendi, M. (2014). Recognizing the rudiments and administrative strategies of inter-escalation development in Tehran City as a dimension of sustainable urban development [Shenasa'i-ye osul va rahkarhaye ejra'i-ye tosee-ye miyan-afza dar shahr-e Tehran be onvan-e yeki az abad-e tosee-ye shahri-ye paydar]. Journal of Iranian Social Development Studies (JISDS), 6(4), 37–57. https://sid.ir/paper/232008/en (In Persian) Qalandarian, I., & Mirzaeian, F. (2024). Explaining factors affecting sense of place attachment in planned urban neighborhoods (Case study: Jahedshahr neighborhood, Mashhad) [Tabyin-e avamel-e moasser bar hes-e ta'allogh be makan dar mahalat-e barnamerizi-shode-ye shahri (Motale'e-ye moredi: mahale-ye Jahedshahr, Mashhad)]. Hoviatshahr, 18(57), 49–58. https://doi.org/10.71793/hoviatshahr.2024.1105785 (In Persian) Rahmat, F., Yuli, N. G., & Maharika, I. F. (2022). Infill architecture: Contextualizing design in an urban setting. Engineering and Technology Quarterly Reviews, 5(2), 1–17. https://doi.org/10.5281/zenodo.6792853 Rapoport, A. (1969). House form and culture. Prentice-Hall. Santosa, H., Yudono, A., Sutikno, F. R., Adhitama, M. S., Tolle, H., & Zuliana, E. (2023). Visibility evaluation of historical landmark building using photographic survey coupled with isovist and viewshed analysis. International Review for Spatial Planning and Sustainable Development, 11(4), 71–92. https://doi.org/10.14246/irspsd.11.4_71 Sardari, M., Zare, L., Talaei, A., & Ghobadian, V. (2024). The meaning of identity and physical identity in architectural works (with an analysis of Iranian historical architecture) [Mafhum-e hoviat va hoviat-e kalbodi dar asar-e memari (ba vakavi dar memari-ye tarikhi-ye Iran)]. Urban Futurology, 4(3), 73–94. https://doi.org/10.82545/uf.2024.1025313 (In Persian) Schreier, M. (2012). Qualitative content analysis in practice. Sage. Seamon, D. (2018). Life takes place: Phenomenology, lifeworlds, and place making. Routledge. https://doi.org/10.4324/9781351212519 Shahteimori, Y., & Mazaherian, H. (2012). Design guidelines for new constructions in historic context [Rahnemudhaye tarahi baraye sakhtarhaye jadid dar zamine-ye tarikhi]. Journal of Fine Arts: Architecture & Urban Planning, 17(4), 1–15. https://doi.org/10.22059/jfaup.2012.36363 (In Persian) Shirazi, M. R., & Keivani, R. (Eds.). (2019). Urban social sustainability: Theory, policy and practice. Routledge. https://doi.org/10.4324/9781315115740 Spek, T. (2017). The future of the past: Towards a better integration of cultural heritage in landscape management. In C. Bieling & T. Plieninger (Eds.), The science and practice of landscape stewardship (pp. 148–163). Cambridge University Press. https://doi.org/10.1017/9781316499016.015 Strandberg, C., & Ek Styvén, M. (2024). The multidimensionality of place identity: A systematic concept analysis and framework of place-related identity elements. Journal of Environmental Psychology, 95, 102257. https://doi.org/10.1016/j.jenvp.2024.102257 Talen, E. (2018). The historical neighborhood and its decline. In Neighborhood (pp. 11–35). Oxford University Press. https://doi.org/10.1093/oso/9780190907495.003.0002 Teddlie, C., & Yu, F. (2007). Mixed methods sampling: A typology with examples. Journal of Mixed Methods Research, 1(1), 77–100. https://doi.org/10.1177/1558689806292430 Tweed, C., & Sutherland, M. (2007). Built cultural heritage and sustainable urban development. Landscape and Urban Planning, 83(1), 62–69. https://doi.org/10.1016/j.landurbplan.2007.05.008 UNESCO. (2011). Recommendation on the Historic Urban Landscape (Adopted 10 November 2011). UNESCO World Heritage Centre. https://whc.unesco.org/document/160163 Zamri, M. A. H., Rasidi, M. H., & Abdul Majid, R. (2023). The contextual design criteria of infill building façade in Malaysian urban historic districts: A systematic review. International Journal of Sustainable Development and Planning, 18(5), 1467–1475. https://doi.org/10.18280/ijsdp.180517 Zhang, T., Xiao, X., & He, F. (2022). The dynamic identity of Chinese urban heritage space: Laomendong as a case study. In R. Khalil & J. Yang (Eds.), Advances in urban engineering and management science volume 2: Proceedings of the 3rd International Conference on Urban Engineering and Management Science (ICUEMS 2022), Wuhan, China, 21–23 January 2022. CRC Press. https://doi.org/10.1201/9781003345329-28 آتشپنجه، آزاده، نقیزاده، محمد و زرآبادی، زهرا سادات سعیده (۱۴۰۰). تحلیل عوامل مؤثر بر تحول نظام نشانها و دوگانگی هویت در بافت شهری با رویکرد نشانهشناختی. نشریه تحقیقات کاربردی علوم جغرافیایی، 62، 489-510. http://dx.doi.org/10.52547/jgs.21.62.489
انجم شعاع، مریم، حناچی، پیروز و اندرودی، الهام (۱۳۹۸). اصول و راهکارهای طراحی ساختارهای میانافزا بهمثابه محرک توسعه بافتهای تاریخی. فصلنامه مطالعات شهر ایرانی اسلامی، 37، 81-67. https://dorl.net/dor/20.1001.1.2228639.1398.10.37.6.0
اسمعیلیان، سحر و رنجبر، احسان (۱۳۹۲). بررسی تطبیقی مؤلفههای مؤثر بر شکلگیری و انتقال خاطرات جمعی در فضاهای عمومی شهری (نمونه موردی: تهران، میدان تجریش، میدان بهارستان و میدانچه تئاتر شهر). معماری و شهرسازی آرمانشهر، ۵(۱۱)، ۱۸۱–۱۹۴. https://sid.ir/paper/491664/fa
بایارد، پلاسپنسر (۱۳۹۸). معماری میانافزا: طراحی و مقررات (جلد ۱) (رضا نقدبیشی و پوریا رحمتی، مترجمان). پژوهشگاه میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری. (چاپ اثر اصلی ۱۹۹۸)
بهرامیفر، پیمان، قبادیان، وحید و محمودی، مهناز (۱۴۰۰). بررسی مفاهیم نهفته در معماری بدنههای تاریخی در ساخت بناهای میانافزا در بافت تاریخی کلانشهرهای ایران (مطالعه موردی: شهرهای تهران، اصفهان و شیراز). هویت شهر، 52، 109-126. https://doi.org/10.30495/hoviatshahr.2022.18452
بهزادفر، مصطفی (1390). هویت شهر، نگاهی به هویت شهر تهران. نشر شهر. بنیهاشمی ویجویه، سید محمد علی (1397). ارزیابی توسعه میانافزا در محلههای شهری با رویکرد زمینه گرایی در افزایش تعاملات ساکنین (مطالعه موردی: کوی دانش تبریز). نشریه دانش شهرسازی، 2(2)، 79 - 93. https://doi.org/10.22124/upk.2018.10588.1099
پورجعفر، محمدرضا، پورمند، حسنعلی، ذبیحی، حسین، هاشمیدمنه، لیلا سادات و تابان، محسن (۱۳۹۰). پدیدارشناسی هویت و مکان در بافتهای تاریخی. فصلنامه مطالعات شهر ایرانی-اسلامی، ۱(۳)، ۱۱-۲۰. https://sid.ir/paper/177334/fa
پورموسوی، سید موسی، مستوفی، انوشیروان و شکوهی بیدهندی، محمدصالح (۱۳۹۳). شناسایی اصول و راهکارهای اجرایی توسعه میانافزا در شهر تهران بهعنوان یکی از ابعاد توسعه شهری پایدار. نشریه مطالعات توسعه اجتماعی ایران، ۶(۴)، ۳-۲۷. https://sid.ir/paper/232008/fa
حناچی، پیروز و فدایی نژاد، سمیه (1390). تدوین چارچوب مفهومی حفاظت و بازآفرینی یکپارچه در بافتهای فرهنگی-تاریخی. نشریه هنرهای زیبا: معماری و شهرسازی, 3(46), 15-26. https://jfaup.ut.ac.ir/article_25057.html
حبیبی، سید محسن و مقصودی، ملیحه (1396). مرمت شهری: تعاریف، نظریهها، تجارب، منشورها و قطعنامههای جهانی، روشها و اقدامات شهری. انتشارات دانشگاه تهران.
حسینیکومله، مصطفی، علیالحسابی، مهران و دانشپور، سید عبدالهادی (۱۴۰۲). چارچوبی نظری در تعیین آستانۀ بهینۀ دگرگونی، پیوستگی و پایایی مفهوم خاطرۀ جمعی در مرکز تاریخی تهران. دوفصلنامۀ معماری و شهرسازی ایران، ۱۴(۱)، ۱۸۷-۲۰۹. https://doi.org/10.30475/isau.2022.300209.1759
خادم، الناز، قرایی، فریبا و قاسمی اصفهانی، مروارید (۱۳۹۶). شناسایی میزان تأثیر هویت بافتهای محلات بر رضایت ساکنان از محیط زندگی (نمونه موردی: محله علیقلیآقا و ولیعصر در اصفهان). فصلنامه علمی-پژوهشی برنامهریزی فضایی، ۷(۲۵)، ۵۹-۷۸. http://noo.rs/7VKxi
خراسانی، هما، بمانیان، محمدرضا و کیانی، کامیاب (۱۳۹۹). شاخصهای منظر میراثی (فرهنگی) در بافت تاریخی، نمونه موردی بافت تاریخی عودلاجان. فصلنامه حفاظت از بافتهای تاریخی، 1(1)، 60-73. http://cha.richt.ir/article-12-125-fa.html
دانشپور، عبدالهادی و شیری، الهام (۱۳۹۴). عناصر کالبدی-کارکردی شکلدهنده به هویت بافتهای تاریخی شهر ایرانی اسلامی. نقش جهان: مطالعات نظری و فناوریهای نوین معماری و شهرسازی، ۵(۱)، ۱۷-۲۵. http://dorl.net/dor/20.1001.1.23224991.1394.5.1.4.5 دهخدا، علیاکبر (1345). لغتنامه دهخدا. انتشارات دانشگاه تهران.
سرداری، مازیار، زارع، لیلا، طلایی، آویده و قبادیان، وحید (۱۴۰۳). مفهوم هویت و هویت کالبدی در آثار معماری (با واکاوی در معماری تاریخیِ ایران). فصلنامۀ آیندهپژوهی شهری، ۴(۳)، ۷۳–۹۴. https://doi.org/10.82545/uf.2024.1025313
شاهتیموری, یلدا و مظاهریان, حامد (1391). رهنمودهای طراحی برای ساختارهای جدید در زمینهی تاریخی. نشریه هنرهای زیبا: معماری و شهرسازی، 17(4), 1-15. https://doi.org/10.22059/jfaup.2012.36363
عبدالحمیدی، مهسا، جلیلی صدرآباد، سمانه و دولتآبادی، فریبرز (۱۳۹۸). انتخاب الگوهای معماری میانافزا مناسب در بافت تاریخی با تمرکز بر خوانش ویژگیهای کالبدی–فضایی. نشریه مدیریت شهری و روستایی، ۱۸(۵۵)، 255-276. http://ijurm.imo.org.ir/article-1-2631-fa.html
غرویالخوانساری، مریم (۱۳۹۶). از محله سنتی تا محله معاصر؛ کندوکاوی در راهکارهای احیاء هویت محلی در شهر امروز. فصلنامه معماری و شهرسازی آرمان شهر، 21، 61-76. https://www.magiran.com/p1804479
غضنفریان، صدیقه، نقدبیشی، رضا و ضیابخش، ندا (1400). سنجش میزان تأثیرگذاری معیارهای معماری میانافزا در طراحی فضاهای فرهنگی. هویت شهر، 15(45)، 111–124. https://doi.org/10.30495/HOVIATSHAHR.2021.15623
فاروقی، محمدرضا و یزدانی، دلارام (۱۴۰۳). قیاس الگوها و تدوین معیارهای کالبدی طراحی میانافزا در بافت قدیم شهر رشت در تناظر با مفاهیم پایه در معماری. فرهنگ معماری و شهرسازی اسلامی، ۹(۲)، ۱۸۳-۲۰۶ https://doi.org/10.61186/ciauj.9.2.183
فدایینژاد، سمیه و عشرتی، پرستو (1393). واکاوی مؤلفههای بازشناخت اصالت در حفاظت میراث فرهنگی. نشریه هنرهای زیبا: معماری و شهرسازی, 19(4), 77-86. https://doi.org/10.22059/jfaup.2015.55697
فرشچین، امیررضا، رفیعیان، مجتبی و رمضانی، راضیه (۱۳۹۸). بازتوسعۀ مراکز شهری در چارچوب رویکرد توسعۀ میانافزای مسکونی: نمونۀ موردی محلۀ بازار تجریش. نشریه آمایش جغرافیایی فضا، ۹(۳۱)، ۱۳-۳۸. https://doi.org/10.30488/gps.2019.90103
قادریان، مسعود (۱۳۹۶). چهارچوب توسعۀ میانافزا در بافتهای تاریخی: بررسی موردی دستور کار طراحی سایت ایلچیخان در بافت تاریخی یزد. نامه معماری و شهرسازی، 1(۱۹)، 112-93. https://doi.org/10.30480/aup.2017.540
قدیری، بهرام (۱۳۸۵). ساختارهای جدید در محیطهای تاریخی. دفتر پژوهشهای فرهنگی.
قربانی، رسول، روستایی، شهریور و ابوالحسنی، نسیم (۱۴۰۲). بررسی مداخلات کالبدی در بافتهای تاریخی و تأثیر آن بر انسجام و پیوستگی سازمان فضایی (مطالعۀ موردی: بافت تاریخی شهر تبریز). جغرافیا و برنامهریزی، ۲۷(۸۳)، ۱۱۷–۱۳۱. https://doi.org/10.22034/gp.2023.14224
قلندریان، ایمان و میرزائیان، فاطمه (۱۴۰۳). تبیین عوامل مؤثر بر حس تعلق به مکان در محلات برنامهریزیشده شهری (مطالعۀ موردی: محلۀ جاهدشهر مشهد). هویت شهر، ۱۸(۵۷)، ۴۹–۵۸. https://doi.org/10.71793/hoviatshahr.2024.1105785
قرهبگلو، مینو، نژادابراهیمی، احد و اردبیلچی، ایلقار. (۱۳۹۸). معماری میانافزا؛ رویکردی میانرشتهای برای طراحی در بافت تاریخی. نمونه موردی: مجموعه تجاری مشروطه در بافت تاریخی بازار تبریز. نشریه علمی باغ نظر، 16(76)، 57-68. https://doi.org/10.22034/bagh.2019.142666.3713
مهدی نژاد، سمانه و شقاقی، شهریار (۱۳۹۹). احیاء هویت بافت تاریخی شهر با تأکید بر ساماندهی نظام کالبدی و بصری، مطالعه موردی: میدان تاریخی ویجویه تبریز. فصلنامه مطالعات شهر ایرانی اسلامی، 41(11)، 69 - 80. https://dorl.net/dor/20.1001.1.2228639.1399.11.41.6.5
نائینی، شکوفه سادات و سهیلی، جمالالدین (۱۳۹۸). استراتژی ترجیحی طراحی بناهای میانافزا در بافتهای تاریخی از دیدگاه متخصصان معماری، شهرسازی و مرمت. معماری و شهرسازی آرمانشهر، ۱۲(۲۷)، 118-111. https://doi.org/10.22034/aaud.2019.92453
نقدبیشی، رضا (۱۳۹۷). مدلسازی آموزش معماری با محوریت مطالعات محیط-رفتار. پژوهشهای معماری و محیط، ۱(۱)، 68-55. https://doi.org/10.30470/jaer.2018.32728
نقدبیشی، رضا، برق جلوه، شهیندخت، اسلامی، سید غلامرضا و کاملنیا، حامد (۱۳۹۵). الگوی آموزش معماری بر اساس نظریۀ قابلیتهای محیطی گیبسون. هویت شهر، ۱۰(۲۶)، 84-75. https://dorl.net/dor/20.1001.1.17359562.1395.10.2.7.4
نیائی، الهه، دانشجو، خسرو و بمانیان، محمدرضا (۱۴۰۰). تحلیل معیارهای کالبدی بناهای میانافزا بهمنظور به کارگیری در طراحی و ارزشیابی آنها. باغ نظر، 18(100)، 41-58. https://doi.org/10.22034/bagh.2021.242484.4628 | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 574 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 303 |
||
سامانه مدیریت نشریات علمی. قدرت گرفته از سیناوب