مقایسة سطوح خودشیفتگی بین دانشجویان ورزشکار ملی پوش، غیرملی پوش و دانشجویان غیرورزشکار | ||
| رشد و یادگیری حرکتی ورزشی | ||
| مقاله 7، دوره 5، شماره 4، 1392، صفحه 107-124 اصل مقاله (315.19 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی Released under CC BY-NC 4.0 license I Open Access I | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jmlm.2013.35704 | ||
| نویسندگان | ||
| حجت حاتمی1؛ علی اصغر خداوردی* 2؛ زهرا حاتمی3؛ مریم کریمی4 | ||
| 1دانشجوی دکتری دانشگاه آزاد اسلامی (واحد علوم تحقیقات) | ||
| 2کارشناس ارشد دانشگاه تهران | ||
| 3دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه خوارزمی تهران | ||
| 4کارشناس ارشد دانشگاه آزاد اسلامی (واحد اسلامشهر) | ||
| چکیده | ||
| ممکن است که در سایة توجهات زیاد جامعه و رسانههای گروهی به ورزشکاران ملیپوش، خودشیفتگی آنها بیشتر از افراد عادی جامعه باشد. براساس همین احتمال در پژوهش حاضر که از نوع توصیفی و میدانی است، میزان خودشیفتگی در بین دانشجویان ورزشکار نخبه، غیرنخبه و افراد غیرورزشکار مقایسه شده است. جامعة آماری تحقیق شامل دانشجویان دانشکدههای تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاههای تهران است که نمونة آماری مورد بررسی دربردارندة 105 نفر از سه گروه دانشجویان ورزشکار ملیپوش و غیرملیپوش رشتههای گروهی (فوتبال، والیبال و بسکتبال) و رشتههای انفرادی (کشتی، جودو و دو و میدانی) و دانشجویان غیرورزشکار (هر گروه 35 نفر) دانشگاههای تهران بودند که بهصورت انتخاب در دسترس مورد مطالعه قرار گرفتند. دادهها با استفاده از آزمون خودشیفتگی راسکین و تری و مقیاس شخصیتی آیسنک (EPQ) جمعآوری و با استفاده از آزمون تحلیل واریانس و آزمون تعقیبی نیومن کولزتحلیل شد. نتایج نشان داد که بین دانشجویان ورزشکار ملیپوش با دانشجویان ورزشکار غیرملیپوش و دانشجویان غیرورزشکار در مقیاس خودشیفتگی، روانآزردگیگرایی و روانگسیختگیگرایی تفاوت معناداری وجود ندارد (05/0 P≤). ولی در بعد برونگرایی دانشجویان ورزشکار ملیپوش نسبت به دانشجویان ورزشکار غیرملیپوش و دانشجویان غیرورزشکار نمرههای بیشتری بهدست آوردهاند (05/0 P≤). | ||
| کلیدواژهها | ||
| خودشیفتگی؛ برون گرایی؛ روان آزردگی گرایی؛ روان گسیختگی گرایی؛ ورزشکار ملی پوش | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,567 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,870 |
||