ویژگیهای عارف سیاستمدار از نگاه صوفیان نخستین (بر اساس متون منثور تا قرن چهارم) | ||
| ادب فارسی | ||
| مقاله 1، دوره 3، شماره 2، 1392، صفحه 1-18 اصل مقاله (223.81 K) | ||
| نوع مقاله: علمی- پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jpl.2014.50300 | ||
| نویسندگان | ||
| منوچهر اکبری1؛ مهدی حیدری* 2 | ||
| 1دانشکده ادبیات دانشگاه تهران | ||
| 2دانشجوی دکتری زبان و ادبیّات فارسی دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| عارفان مسلمان با تکیه بر هر دو معیار وحدت و کثرت، به عرصة سیاست روی آوردهاند. آنان با تأکید بر ضرورت عرفان برای سیاستمداران و سیاست برای عارفان، به تبیین ویژگیهای «عارف سیاستمدار» پرداختهاند. صوفیانِ نخستین از همان آغاز در گفتارها و رفتارهای خود، به این مهمّ توجّه داشتهاند و با نگاه اجتماعی، صوفیان را به مردمداری و عدالت و عطوفت با مریدان دعوت کردهاند. با توجّه به اینکه صوفیان آن عصر در زمان برخی خلفای ستمگر اموی و عبّاسی میزیستند، با تشریح ویژگیهای حاکم عارف و الگوسازی از پیامبران الهی و مجاهدان صدر اسلام در امور زمامداری، سعی در روشن ساختن چهرة حقیقی حکومت اسلامی داشتهاند. در این مقاله، با توجّه به منابع دست اوّل و برای نزدیکسازی موضوع به سرچشمهها، محدودة تاریخی پژوهش را تا پایان قرن چهارم تعیین کردهایم و نگاه ما به اقوال و آثار صوفیانی نظیر حسن بصری، فضیل عیاض، حارث محاسبی، ذوالنّون مصری، یحیی بن معاذ، ابوحاتم رازی، بایزید بسطامی، سهل تستری، ابوسعید خرّاز، ترمذی، جنید، شبلی، کلاباذی، سراج، مکّی، خرگوشی، و سلمی متوجّه است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| عارف؛ سیاستمدار؛ صوفیان نخستین؛ کثرت؛ وحدت؛ نظریّه؛ حاکم | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 4,325 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,702 |
||