سنجش و ارزیابی توسعۀ پایدار محلهای در شهر تهران (مطالعۀ موردی: محلههای ولیعصر شمالی، آشتیانی، نیلوفر و امامیه) | ||
| پژوهشهای جغرافیای انسانی | ||
| مقاله 144، دوره 49، شماره 2، 1396، صفحه 341-356 اصل مقاله (1.08 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله علمی پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jhgr.2017.55871 | ||
| نویسندگان | ||
| محمد اجزاء شکوهی1؛ سید مصطفی حسینی* 2 | ||
| 1دانشیار گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه فردوسی مشهد | ||
| 2دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه فردوسی مشهد | ||
| چکیده | ||
| محله بهعنوان کوچکترین سلول زندگی شهری، دارای درونمایههای عظیم اجتماعی و فرهنگی است و با بازآفرینی فرهنگ شهروندی، زمینۀ توسعۀ پایدار را در سطح شهر و جامعه فراهم میسازد. برایناساس، در این پژوهش به سنجش و ارزیابی وضعیت توسعۀ پایدار محلهای در محلههای ولیعصر شمالی، آشتیانی، نیلوفر و امامیۀ شهر تهران پرداخته شده است. پژوهش حاضر بهلحاظ هدف کاربردی است. ابتدا با استفاده از مطالعات کتابخانهای، شاخصهای مؤثر بر تحقیق شناسایی شدند. برآورد حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران، معادل 384 بود. در مرحلة بعد 374 محلة شهر تهران برحسب پایگاه اجتماعی- اقتصادی به چهار طبقه (بالا، متوسط بالا، متوسط پایین و پایین) تقسیم شد و از هر طبقه یک محله به روش نمونهگیری تصادفی انتخاب شد. سپس با جمعآوری دادههای مورد نیاز از سطح محلهها، تشکیل ماتریس اولیة تصمیمگیری انجام گرفت. در مرحلة بعد به روش وایکور- که از جمله روشهای تصمیمگیری چندمعیارة جبرانی با حالت سازشی است- محلههای نمونه از نظر شاخصهای توسعة پایدار محلهای سنجش شدند. نتایج اجرای تکنیک وایکور نشان داد از نظر شاخصهای پایداری محلهای، محلة نیلوفر با مقدار شاخص وایکور 017/0 و محلة ولیعصر شمالی با مقدار شاخص وایکور 1، بهترتیب در بهترین و بدترین شرایط، و محلههای امامیه و آشتیانی نیز با مقدار پایداری 160/0 و 613/0 در رتبههای دوم و سوم پایداری محلهای قرار دارند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تصمیمگیری چندمعیاره؛ توسعة پایدار؛ روش وایکور؛ شهر تهران؛ محله | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,194 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,186 |
||