تأثیر کانون توجه درونی و بیرونی بر اکتساب، یادداری و انتقال پرتاب دارت در کودکان کمتوان ذهنی | ||
| رشد و یادگیری حرکتی ورزشی | ||
| مقاله 7، دوره 7، شماره 4، 1394، صفحه 511-527 اصل مقاله (264.6 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی Released under CC BY-NC 4.0 license I Open Access I | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jmlm.2015.57268 | ||
| نویسندگان | ||
| مریم لطفی1؛ جلال دهقانی زاده* 1؛ فاطمه سادات حسینی2 | ||
| 1دانشجوی دکتری یادگیری حرکتی، گروه رفتار حرکتی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران | ||
| 2استادیار روانشناسی ورزشی، گروه رفتار حرکتی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران | ||
| چکیده | ||
| هدف از تحقیق حاضر، بررسی تأثیر کانون توجه بر یادگیری پرتاب دارت در کودکان کمتوان ذهنی بود. در این مطالعۀ شبهتجربی، 22 پسر 10 تا 12 سالۀ کمتوان ذهنی براساس هوشبهر 70 - 50 بهصورت تصادفی انتخاب و پس از یک جلسه تمرین و پیشآزمون، براساس امتیاز بهدستآمده، سن و هوشبهر در دو گروه توجه (درونی، بیرونی) همسان قرار گرفتند. افراد، 5 بلوک و هر بلوک 8 پرتاب را تمرین کردند. از آزمونهای تحلیل واریانس دوطرفۀ مکرر و تحلیل واریانس استفاده شد. در مرحلۀ یادداری، هر دو گروه در پرتابها دقت خود را افزایش دادند و در اثر تمرین، تغییرپذیری (044/0= P) و دقت پرتابها (047/0= P) کاهش یافت. در مرحلۀ انتقال، گروه توجه درونی قادر به انتقال مهارت به شرایط جدید نبودند، ولی گروه تمرین متغیر در انتقال مهارت خود به شرایط جدید موفق بودند. همچنین گروه توجه بیرونی نسبت به گروه توجه درونی تغییرپذیری (049/0= P) کمتر و دقت (048/0= P) بیشتری داشتند. براساس یافتههای تحقیق، گروه توجه بیرونی قادر به یادداری و انتقال مهارت به شرایط جدید بودند که فرضیۀ عمل محدودشدۀ ولف و همکاران (2001) در افراد کمتوان ذهنی نیز تأیید میشود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| پرتاب دارت؛ توجه بیرونی؛ توجه درونی؛ کمتوان ذهنی؛ یادگیری حرکتی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,109 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,660 |
||