پژوهشی تطبیقی در باب مبنای مسئولیت مدنی ورزشکاران (در مقابل یکدیگر) | ||
| مطالعات حقوق خصوصی | ||
| مقاله 3، دوره 46، شماره 4، 1395، صفحه 513-532 اصل مقاله (322.14 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jlq.2016.60008 | ||
| نویسندگان | ||
| همایون رضایی نژاد* 1؛ امیرحسین رضایی نژاد2 | ||
| 1دانشجوی دکتری حقوق خصوصی دانشکدۀ حقوق دانشگاه تربیت مدرس | ||
| 2دانشجوی دکتری حقوق خصوصی دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| شناسایی مسئول آسیبها در یک حادثۀ ورزشی با دشواریهای متعددی روبرو استکه میتوان آنها را ناشی از شناسایی نشدن مبنای مسئولیت ورزشکاران در خصوص این حوادث دانست. برای یافتن این مبنا نخست باید قلمرو موضوعی (تعریف حادثۀ ورزشی) و مفهومی تقصیر (قواعد حاکم بر آن) را بشناسیم و سپس بیان ویژگیهای یک فعالیت ورزشی ضروری خواهد بود. این ویژگیها که بهطور کلی میتوان آنها را در دو عنوان «دکترین خطرهای ذاتی» و «دکترین (نظریه) پذیرش خطر» خلاصه کرد، بیشترین نقش را در شناسایی مبنای مسئولیت در حوادث ورزشی دارد. نگارندگان با بررسی و تحلیل آرای دادگاههای بیگانه و حقوق موضوعۀ ایران، بر این باورند که مبنای مسئولیت مدنی ورزشکاران در مقابل یکدیگر در حقوق خارجی مبتنی بر تقصیر است و نقض قواعد بازی بهخودی خود بهمنزلة تقصیر نیست. در حقوق ایران، مسئولیت مدنی ورزشکاران در مقابل یکدیگر مبتنی بر نظریۀ قابلیت استناد است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| دکترین پذیرش خطر؛ دکترین خطرهای ذاتی؛ قلمرو مفهومی تقصیر؛ قلمرو موضوعی تقصیر؛ مبنای مسئولیت | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,720 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,755 |
||