حق بر دادرسی در کنوانسیون اروپایی حقوق بشر | ||
| فصلنامه مطالعات حقوق عمومی دانشگاه تهران | ||
| مقاله 6، دوره 46، شماره 4، 1395، صفحه 855-872 اصل مقاله (307.59 K) | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jplsq.2016.60521 | ||
| نویسندگان | ||
| جمشید ممتاز1؛ سیروس متوسل* 2 | ||
| 1استاد دانشکدة حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران | ||
| 2دانش آموخته دکتری حقوق بینالملل دانشگاه شهید بهشتی | ||
| چکیده | ||
| در حقوق بینالملل، مانند حقوق داخلی، احترام و حمایت از حقوق بشر در صورتی مؤثر است که سیستمهای قانونی دادخواهیِ مؤثر جهت تضمین حق وجود داشته باشند. زمانی که این حق نقض میشود، دسترسی به سیستم دادخواهی برای شخص زیاندیده بسیار بنیادی خواهد بود. هرچند در کنوانسیون اروپایی حقوق بشر به مواردی از دادرسی عادلانه اشاره شده است، به حق بر دادرسی، به مفهوم حق بر طرح دعوا، بهصراحت اشاره نشده است. لیکن رویة قضایی این موضوع را گسترش داده و حق بر دادرسی را نهتنها شامل برخورداری شخص از سیستمی عادلانه و مؤثر، بلکه آن را شامل طرح دعوا نیز میداند. با این حال، این حق مطلق نیست و در مواردی میتوان محدودیتهایی بر آن وارد کرد؛ مشروط بر آنکه این محدودیتها متناسب و دارای هدف مشروع باشد و حق خواهان را بر دسترسی به محاکم قضایی به طور کلی زایل نسازد. این نوشتار درصدد بررسی موردی قضایای مطروحه در دیوان اروپایی حقوق بشر است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| حاشیة تفسیر؛ حق بر دادرسی؛ حقوق بشر؛ کنوانسیون اروپایی حقوق بشر؛ مشروعیت هدف | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,200 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 3,071 |
||