شیوه سیاستنامهنویسی در مطالعات راهبردی | ||
| سیاستگذاری عمومی | ||
| مقاله 8، دوره 3، شماره 3، 1396، صفحه 161-177 اصل مقاله (282.55 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/ppolicy.2017.64176 | ||
| نویسنده | ||
| داوود غرایاق زندی* | ||
| استادیار علوم سیاسی پژوهشکده مطالعات منطقه ای دانشگاه شهید بهشتی | ||
| چکیده | ||
| سیاستنامه یکی از ابزارهای کمک به فرایند تصمیمگیری در هر کشور است. طرح چارچوبی برای شیوه نگارش سیاستنامه زمینه را برای انتقال مناسب راه حلها برای مسئله سیاسی و راهبردی در چرخه سیاستگذاری فراهم میسازد. برای این کار مقاله حاضر نخست به جایگاه علم سیاستگذاری به عنوان علم در عمل برای کمک به مراکز راهبردی مثل دولت در علوم سیاسی میپردازد. پس از آن در فرایند سیاستگذاری توجه به چرخه سیاستگذاری به عنوان مبنای تصمیمگیری منطقی مطرح میشود. با شناخت فرایند سیاستگذاری، امکان تمایزگذاری بین دو نوع نوشتار راهبردی -مطالعه سیاستگذاری و سیاستنامه امکانپذیر میگردد. در نهایت مقاله به شیوه نگارش سیاستنامه از معیارهایی که برای توصیف مسئله، تحلیل مسئله و در مرحله سوم سناریوسازی و ارائه راهحل اشاره دارد. لازم به ذکر است که این شیوهها به عنوان مبنای راهنما مطرح است و روش تجویزی محسوب نمیشود. لذا یکی از راههای پیشنهادی یا یک الگو و راهنمای ارتباطی بین مراکز راهبردی و مشاوره دهی و مقامات تصمیمگیر در سطح کلان جامعه محسوب میشود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| سیاستنامه؛ مراکز راهبردی؛ مراکز مشاورهدهی؛ تصمیمگیری؛ فرایند سیاستگذاری | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,644 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,759 |
||