مفاهیم نقش ملی و تحلیل سیاست خارجی؛ سیاست خارجی ایران در قبال اسرائیل در فاصلۀ سال های 1332-1327 | ||
| فصلنامه سیاست | ||
| مقاله 4، دوره 48، شماره 2، تابستان 1397، صفحه 309-325 اصل مقاله (210.77 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jpq.2018.217807.1006915 | ||
| نویسندگان | ||
| محمد جعفر جوادی ارجمند* 1؛ امین معینی2 | ||
| 1دانشیار گروه علوم سیاسی دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران | ||
| 2دانشجوی دکتری علوم سیاسی دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| شناخت «رفتار سیاست خارجی» راهی است بهسوی فهم مسائل عملی در عرصۀ روابط بینالملل. در این زمینه، پژوهش پیشرو بر آن است تا در چارچوب نظریۀ «نقش سیاست خارجی»، تبیین نوینی از چرایی و چگونگی تغییر رفتار ایران در قبال اسرائیل، در دو مقطع تاریخی 1330-1327 و 1332-1330 ارائه دهد. دولت «محمدساعد مراغهای» در سال 1328 اسرائیل را بهصورت دوفاکتو به رسمیت شناخت، اما دولت «محمد مصدق» در سال 1330کنسولگری ایران در بیتالمقدس را تعطیل کرد. سؤال اصلی پژوهش چرایی این تغییر رفتار است؟ فرضیۀ پژوهش در پاسخ به این پرسش، متأثر از فرضیۀ اصلی نظریۀ نقش، تغییر رفتار ایران در مواجهه با اسرائیل را ناشی از دگرگونی مفاهیم نقش ملی سیاستگذاران ایرانی میداند. برای تبیین این فرضیه توالی علّی رویدادهای تاریخیای بررسی میشود که مفاهیم نقش ملی سیاستگذاران ایرانی در قبال اسرائیل را شکل دادند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اجرای نقش؛ اسرائیل؛ ایران؛ رفتار سیاست خارجی؛ مفاهیم نقش ملی سیاستگذاران؛ منابع نقش؛ نظریۀ نقش سیاست خارجی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,266 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 815 |
||