سنّتگرایی علمی مسلمانان شبه قارّه هند در مقایسه با ایران در سده نوزدهم | ||
| پژوهشنامه تاریخ تمدن اسلامی | ||
| مقاله 7، دوره 50، شماره 1، شهریور 1396، صفحه 123-139 اصل مقاله (259.22 K) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jhic.2018.261199.653909 | ||
| نویسندگان | ||
| ایرج نیک سرشت* 1؛ نعیم شرافت2 | ||
| 1استادیار دانشگاه تهران | ||
| 2دانشجوی دکتری تاریخ فرهنگ و تمدن اسلامی دانشگاه بینالمللی امام خمینی (ره) | ||
| چکیده | ||
| پس از گسترش موج تجددگرایی در ایران در سده نوزدهم، تقریباً همه متون علمی کهن به کناری گذاشته شد و به جای آن از متون ترجمه شده غربی برای تدریس در مراکز علمی استفاده شد. در همین سده در هند، برخلاف ایران، با وجود حضور استعماری بریتانیا و گسترش علوم و فنون جدید، همچنان متون فارسی و عربی دانشمندان ایرانی بهعنوان کتاب مرجع و منبع درسی، استفاده میشد. در این پژوهش، با استفاده، علل و عوامل وفاداری مسلمانان شبه قاره هند به متون کهن فارسی و عربی و توجه بیش از اندازه آنها به علوم هندسه و ریاضی در قیاس با مباحث فلسفی، بررسی شده است. برای توجیه این پدیده، نظریههای چون اهتمام به نجات پدیدهها، عدم رویکرد مدیریتی، ناتوانی علمی و عدم تناسب ساختارهای معرفتی با نظریّههای علمیِ جدید، اراوه شده که در این مقاله مورد نقد و بررسی قرار گرفتهاند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| استعمار بریتانیا؛ ایران؛ تجدّدگرایی؛ سنّتگرایی علمی؛ شبه قارّه هند؛ علوم طبیعی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 699 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 574 |
||