ربط و نسبت مفاهیم زیبایی و عشق نزد بوعلی و سهروردی | ||
| فلسفه و کلام اسلامی | ||
| مقاله 7، دوره 51، شماره 2، بهمن 1397، صفحه 279-295 اصل مقاله (228.16 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jitp.2018.244459.522980 | ||
| نویسنده | ||
| نادیا مفتونی* | ||
| دانشیار گروه فلسفه و کلام اسلامی دانشگاه تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| بوعلی و سهروردی زیبایی را براساس کمال مفهومسازی کردهاند. زیبایی حقیقی در آثار این دو فیلسوف از یکسو بر واجبالوجود، و از دیگرسو بر افعال و اخلاق و ملکات ارادی انسانی که منجر به سعادت نهایی شود، اطلاق میگردد. ابنسینا اصطلاح عشق ارادی را بهمیان آورده و مؤلفۀ ادراک را در آن اخذ کرده است. از آنجا که ادراک شامل انواع حسی، خیالی، وهمی، ظنی و عقلی است، عشق ارادی و زیبایی نیز دارای همین مراتب است. شیخالرئیس شریفترین مرتبۀ عشق ارادی را که متوقف بر ادراک عقلی است، عشق عقلی یا اختیاری یا نطقی میخواند و مراتب پایینتر عشق را عشق حیوانی مینامد. شیخ اشراق عمدتاً پیرو مفهومسازیهای بوعلی سینا است. سهروردی به زبان داستان و رمز به مفاهیم زیبایی و عشق توجه کرده است. او نمادهای سلطان عشق و سلیمان عشق را برای تصویرسازی عشق عقلی به کار برده است. از نگاه هر دو فیلسوف، عشق طریق وصول به زیبایی است و تنها راه نیل به زیبایی حقیقی، عشق نطقی است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| زیبایی حقیقی؛ کمال؛ عشق عقلی؛ عشق ارادی؛ ادراک؛ سعادت | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,167 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 694 |
||