رویکرد ایران به قاعدة آمره | ||
| فصلنامه مطالعات حقوق عمومی دانشگاه تهران | ||
| دوره 52، شماره 1، بهار 1401، صفحه 249-273 اصل مقاله (474.05 K) | ||
| نوع مقاله: علمی-پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jplsq.2021.327049.2829 | ||
| نویسندگان | ||
| عبدالله عابدینی* 1؛ محمدرضا محمدی2 | ||
| 1عضو هیأت علمی پژوهشکده تحقیق و توسعه علوم انسانی (سازمان سمت) | ||
| 2دانش آموخته کارشناسی ارشد دیپلماسی و سازمان های بین المللی دانشکده روابط بین الملل، گرایش حقوق بین الملل | ||
| چکیده | ||
| قاعدة آمره در هر نظام حقوقی موجب شکلگیری سلسلهمراتب میان هنجارها و قاعدهمند ساختن آنها میشود. حقوق بینالملل تا دهههای اخیر هنوز به شکل رسمی به شناسایی این مفهوم بنیادین مبادرت نکرده بود. با این حال، در رویة قضایی، اندیشهها و آموزههای حقوقی اندک به این مفهوم اشاره میشد. وجود قاعدة آمره در حقوق بینالملل مستلزم شناسایی و به رسمیت شناخته شدن آن از سوی دولتهاست. بنابراین، عملکرد دولتها در این خصوص اهمیت خاصی دارد. برخی دولتها مانند فرانسه هیچگاه با این مفهوم سر سازگاری نداشتند و برخی مانند ایران بهرغم پذیرش کلی آن در اسناد و مطالعات بینالمللی، نسبت به سازوکارهای اجباری حلوفصل اختلافات ناشی از قواعد آمره و بیان فهرستی از مصادیق قواعد آمره دیدگاههای خاص خود را ابراز کردهاند. مطالعة سیر رویکرد ایران در خصوص شناسایی مفهوم قاعدة آمره و مسائل مرتبط با آن بهخصوص در طرح مطالعاتی اخیر کمیسیون حقوق بینالملل در مورد قاعدة آمره موضوع نوشتار حاضر را تشکیل میدهد. شناخت عملکرد ایران در این خصوص پایبندی ایران به ارزشهای جامعة بینالمللی و شیوههای تعامل با آن را نشان میدهد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| ایران؛ دادرسیهای بینالمللی؛ قاعدة آمره؛ کنوانسیون حقوق معاهدات 1969؛ کمیسیون حقوق بینالملل | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,459 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,016 |
||