ارزیابی تغییرات مکانی و زمانی کیفیت آب رودخانه بابلرود با استفاده از شاخصهای کیفیت آب IRWQIsc، NSFWQI و CCME | ||
| مدیریت آب و آبیاری | ||
| مقاله 15، دوره 13، شماره 2، تابستان 1402، صفحه 551-563 اصل مقاله (1.1 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22059/jwim.2023.355688.1056 | ||
| نویسندگان | ||
| علیرضا شاکر دنیوی؛ پوریا چلویان؛ علی مریدی* ؛ رضا خلیلی | ||
| گروه مهندسی آب، فاضلاب و محیط زیست، دانشکده مهندسی عمران، آب و محیط زیست، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران. | ||
| چکیده | ||
| آب، یکی از مهمترین عناصر موجود در جهان، جهت ادامه حیات موجودات زنده شناخته میشود و سلامت منابع آبی بهویژه آب سطحی، عامل کلیدی و تعیینکننده سلامت و پایداری اکوسیستمهای آبی است. رودخانهها از مهمترین منابع آب سطحی هستند که در سالهای اخیر با توجه به افزایش جمعیت، فعالیتهای صنعتی و کشاورزی و تخلیه پسابها بهشدت تحت تأثیر آلودگی قرار گرفتهاند. شاخصهای کیفیت آب (WQI) یک ابزار پرکاربرد برای ارزیابی کیفی آب رودخانهها و سایر منابع آبی میباشند. در این پژوهش بهمنظور ارزیابی کیفیت آب رودخانه بابلرود، از سه ایستگاه در طول یک سال آبی (مهرماه 1398 تا شهریورماه 1399) نمونهبرداری انجام شد و پارامترهای کیفی با استفاده از سه شاخص، کیفیت آب سطحی ایران (IRWQIsc)، کیفیت آب بنیاد ملی بهداشت (NSFWQI) و کیفیت آب کانادا (CCME WQI) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتد. استفاده از این سه شاخص یک رویکرد جامع برای ارزیابی و مدیریت کیفیت آب فراهم میکند تا امکان درک بهتر سلامت و پایداری منابع آب را در اختیار ما قرار دهند. براساس نتایج، مقادیر شاخص IRWQISC بین 50 تا 9/78، شاخص NSFWQI بین 57 تا 73 و شاخص CCME WQI بین 31 تا 38 قرار دارد که نشاندهنده کیفیت متوسط و ضعیف آب رودخانه، بهویژه در پاییندست رودخانه است. از عوامل اصلی کیفیت پایین آب، ورود آلایندهها از مناطق مسکونی و کشاورزی، فعالیتهای کنترلنشده انسانی و تغییر کاربری اراضی به این رودخانه است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| رودخانه بابلرود؛ کیفیت آب؛ IRWQISC؛ NSFWQI؛ CCMEWQI | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,080 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,134 |
||